lunes 2 de noviembre de 2009

Calendario Abeiro 2010

Ya esta en la calle el Calendario del Regugio de animales de Santiago, 12 de nuestro amigos han posado con algunos representantes de la vida cultural de nuestro pais, el dinero que se consiga con las ventas sera invertido en nuestro amigos de cuatro patas, desde aquí gracias a Comba Campoy,Ugia Pedreira,Quico Cadaval,Xoan Curiel,Cristina Castaño,Carlos Blanco,Uxia Senlle,Miguel de Lira,Victo Ruxe,Pepe Penavade,Luis Tosar y Paula Carballeira por dejarnos su imagen para el calendario Abeiro 2010.Los voluntarios que lo deseen pueden colaborar vendiendo los calendarios, se pueden recojer en el refugio ,preguntar por Ana.Los encontrareis a la venta en Santiago en los pubs Casa das Crechas,Atlantico,Malas Pecoras,en las tiendas, Xoguetería Vagalume,Lejano Sur,tienda de moda Betty Blue,quiosco del toral,clinicas veterinarias de San Roque y Can cat y en las tabernas O 13 e Prada pequeno.También se puede comprar online en esta pagina por solo 5 euros más gastos de envio solicitando el calendario en el email ollooscans@gmail.com

domingo 1 de noviembre de 2009

jueves 8 de octubre de 2009

¡¡Urge adopción por cierre de refugio!!




Si no adoptas uno, reenvíalo Han cerrado una perrera y hay que ayudar, que las noches son muy duras para estos cachorros.... Por favor, llamad al 629-27-82-38 y preguntad por Mónica Aunque no podáis adoptar uno, pasadlo a todo el mundo por favor, entre todos saldrá alguien que pueda adoptarlos.. Gracias Un saludo

lunes 28 de septiembre de 2009

Parabens Nut!!




Nut, unha cadela adoptada, campiona estatal de Agility en grao II Nut do Club Agilcan de San Martín de la Vega (Madrid) obtivo uns excelentes resultados na proba de Agility organizada polo Club Agility Compostela os días 19 e 20 de setembro en Santiago. Cómpre saliantar que Nut é unha cadela abandonada e grazas á súa guía Mónica que a adoptou, non soamente ten unha vida digna, senón que ademáis é toda unha campiona. Despois da proba de Santiago, na que quedou clasificada en primeiro lugar o sábado, día 19, e en segundo lugar o domingo, día 20, é a campiona estatal na categoría Estándar (cans grandes) da Liga da Unión de Clubs de Agility. Na mesma categoría, Luna, do Club Agility Compostela, finalizou terceira da clasificación estatal. Os nosos parabéns ás dúas campionas!! Máis información da proba en http://www.agilitycompostela.com/

miércoles 23 de septiembre de 2009

Podi necesita axuda urxentemente...

Precisamos urxentemente casa de acollida para Podi, esta preciosidade cruce de podenco que se atopa desde hai uns días na casa dunha voluntaria polo seu estado de saúde. Na revisión veterinaria descubriuse que ten un soplo no corazón, por iso no refu...xio parecía que se afogaba, ademais ten un perdigón debaixo dunha mama, consecuencia da súa anterior vida nas mans dun deses amantes dos animais que están preparando as súas escopetas para a nova tempada. É boísima coa xente, e convive perfectamente con outros cans e gatos. Ten uns seis anos.

Camada de gatitos







Estos son Fisula,Fión,Galáctica y Acuario, son muy juguetones y necesitan un hogar...
Contacto:Refugio de Bando


sábado 12 de septiembre de 2009

dame un hogar, yo te daré todo mi cariño...

Regalo perro de un año a persona que tenga finca y lo cuide bien.es muy cariñoso con los niños y obediente.tiene cartilla y chip.
interesados ponerse en contacto lo antes posible.es urgente.si no le encuentro dueño rapido volvera a la perrera.
gracias.
Contacto: Pincha aquí para contactar con la persona que tiene el perro:http://www2.segundamano.es/perro-para-finca/contactar/?ca=36_s&id=16781033

martes 8 de septiembre de 2009

Betina, murio




Betina es una gatita recien nacida,todavía hay que darle de comer con biberón, es muy cariñosa y siempre te busca para acurrucarse en tu calor. Necesita a alguien que la cuide y le de muchos mimos ya que su mamá no está para darselos
contacto 649278031

sábado 5 de septiembre de 2009

Manda carallo!!

No concello de Padrón estan moi preocupados por un "problema de saude ciudadan",un canciño a tido a osadía de refugiarse nunha casa abandoada do pobo, algúns exemplares ciudadans ,espero que non moitos, han exteriorizado o seu malestar polos posibles contaxios que poderían darse pola presenza deste animal, o que non se lles pasou pola sua civica cabeza e que este animal esta sufriendo dunha maneira que dudo moito que calquera de nos haxa podido experimentar, e podo asegurar sen medo a equivocarme que a culpa do estado deste animal e debido a algún homo sapiens..menuda merda de mundo estamos deixando os nosos nenos se a nosa resposta ante o sufrimento dun ser vivo e botarlle auga con lexia ou colonia... http://www.lavozdegalicia.es/santiago/2009/09/04/0003_7947584.htm

jueves 3 de septiembre de 2009

Proba nacional de Agility




martes 1 de septiembre de 2009

EN PADRON INCUMPLEN A LEI DE PROTECCION ANIMAL

O pasado sábado 29 de agosto, unha voluntaria do refuxio de animais atopa nun monte de Padrón unha manada de cinco cans en moi mal estado físico, moi delgados e cheos de parásitos.
Nese momento aparece polo monte un Garda pertencente á Consellaría de Medio Rural, quen di que xa tiña coñecemento da presenza dos cans no monte, pero polo que se ve, non fai nada ao respecto.
Algunhas persoas que se atopan pola zona, din que é bastante habitual o abandono de animais nesa zona, e explican que hai máis cans que os que nese momento están alí. A voluntaria do refuxio atende perplexa ás distintas explicacións que se lle dan, sen chegar a comprender como é posíbel que, tanto persoal da administración, como xente que coñece á existencia dun delito, non faga nada e permita que a situación se manteña. Vendo que non vai ter axuda por parte do Garda, chama ao 112, onde lle confirman que o concello de Padrón non ten centro de recollida, nin convenio coa administración, nin con ningunha asociación de protección animal, é dicir, o concello de Padrón incumpre a lei 1/93 de protección animal , co cal, unha vez máis, como é moi habitual no noso país, non vai atopar ningunha solución da admistración.
Como sempre, son os membros das asociacións animalistas e as persoas preocupadas polos animais as que teñen que buscar solucións puntuais ante os numerosísimos casos de maltrato e abandono que acontecen diariamente mentres ás persoas que escollemos para resolver os nosos problemas do día ao día, non teñen tempo para facer cumprir a lexislación.
O 29 de agosto só un can consigue ser rescatado pola voluntaria, unha cadeliña moi delgada e enferma, que se atopa na súa casa neste momento, onde agardamos se recupere moi pronto para poder atoparlle o fogar que merece. Os seus compañeiros non tiveron tanta sorte, e seguen no monte de Padrón, onde posíbelmente ficarán ate a súa morte ante a desidia de quen ten o deber de velar polo seu benestar.
Desde Abeiro, anunciamos que denunciaremos ao concello de Padrón ante o Seprona, e que acudiremos ao Valedor do Pobo para que se dirixa ao Concello de Padrón e explique así porque incumpre a lei.
Susana Romero
Presidenta da Asociación Pola Protección animal Abeiro

domingo 16 de agosto de 2009

Luna y Pumuki




"Luna y Pumuki son ambos cobayas machos, y al principio convivían en la una jaula junto con 2 conejos enanos. Pumuki fue el último en llegar, y decidí traerlo porque en la jaula había espacio suficiente ya que es de dos pisos y Luna se había quedado un poco solito porque los conejos habían hecho “piña” entre ellos y no le hacían mucho caso. Al principio convivían en armonía, pero cuando Pumuki se hizo adulto, desarrollo su “territorialidad” y ya no quería saber nada de Luna. Tenían riñas, y un día Pumuki le mordió en la oreja a Luna. No me quedó más remedio que separarlos para que no se hicieran daño, dividiendo la parte superior de la jaula en dos. Como sabes las cobayas son muy “sentidas” y necesitan muchas atenciones. Por lo menos, estas cada vez que me asomo, me llaman con sus pitiditos para que les dé comidas ricas y atenciones. Les encanta que las cojas en colo y las acaricies. Supongo que como a todas las mascotas. LUNA:Es una cobaya macho de pelo corto y gris, de 1 año 6 meses de edad.Su carácter es apacible, disfruta de las atenciones y es muy comilón.Se relaciona bien con otros animales (excepto la otra cobaya macho) PUMUKIEs un cobaya macho de pelo largo, color blanco y marrón, de 7 meses de edad.Su carácter es entusiasta, muy comunicativo, le encanta el heno.Se relaciona bien con otros animales (excepto la otra cobaya macho) No están esterilizados y ambos los desparasito cada 6 meses.
contacto: refugio de Bando
981575957 e 646492835e-mail: refuxio@refuxio.org

viernes 7 de agosto de 2009

Mafy

Hola a todos.
Aquí estoy nuevamente pidiendo, aunque nunca para mí, que conste en acta. Empiezo con una pequeña broma para quitarle hierro al asunto porque soy consciente de que mi petición es difícil y triste.Mafy fue el primer bichiño que llegó al refugio. Allí estaba, solita y feliz, porque Paz, la socia-voluntaria de Gatocán que la recogió en la calle en muy malas condiciones, la iba a visitar y a pasear diariamente.Al principio se me erizaban los pelos cuando Paz me decía que la sacaba por la finca paseando a su lado (Mafy es una gatita), pero pronto comprendí que no se escaparía, pues le estaban dando todo lo que ella necesitaba.Como todos los animales cuyo destino es el refugio, a Mafy se la llevó a esterilizar. Su cicatrización fue un poema; le costó mucho tiempo y cuidados de Paz. Se hicieron las pruebas de inmuno que resultaron, desgraciadamente, positivas.Pero las desgracias para Mafy no terminaron en su inmuno, que la iba llevando con una calidad de vida podríamos decir que buena, lo peor vino ahora. Se puso malita y se le hicieron más analíticas resultando también positiva en P.I.F.Su calidad de vida ya no es buena, ha empeorado de forma notable. La veterinaria, Sandra, nos ha dicho que le queda muy poquito tiempo.
Aquí viene mi petición:
Mafy, nuestra número 1, pequeñita, dulce, sociable y cariñosa, se merece pasar sus últimos días en una casa, rodeada de cariño. Aquí le damos todo el que podemos, pero el tiempo es insuficiente ya que, a pesar de no estar masificados, hay demasiados animales a los que atender y ella sólo come cuando se la acaricia.Evidentemente, tendrá que ser una casa que no tenga otros gatos, o que tenga la posibilidad de una habitación para ella sola, pero sobre todo, lo que esa casa tiene que tener, son unos habitantes con un corazón enorme.Por favor, si alguien tiene alguna de las dos posibilidades, no lo penséis demasiado, le queda muy poquito tiempo.
Saludos, Beatriz
-- Asociación Protectora de Animales Gatocán639.129.683www.gatocan.com

jueves 6 de agosto de 2009

Urgentísimo!!


Esto es critico, estan en un campo dentro de unas caballerizas abandonadas , no salen , se lo hacen todo alli, no los llevan ni agua ni comida. la dueña los ha dejado alli y no quiere saber nada, estan pisando sobre sus escrementos. Los oimos chillando dia y noche, nos hemos acercado a darles pienso pero no podemos hacernos cargo de ellos. y por mas que le insistimos a la dueña no va a atenderlos estos animales van a morir o de deshidratacion, inanicion y lo mas problabe de la infeccion de toda las cacas y dando el sol encima de esas caballerizas. De verdad que la situacion de estos animales es extrema, el olor es fortisimo y las condiciones empeoran cada dia que pasa. Aunque sea una prote que les haga sitio que las de aqui no se quieren hacer cargo.Os dejo mi telefono que soy la que mas cerca vive, Sonia 659 351 380 están en Cantabria, al lado de TorrelavegaAgrego, el pastor belga tiene trece años, y en esas condiciones no va a aguantar mucho...Que no mueran alli lentamente

martes 4 de agosto de 2009

Gracias


APROBADO EL REGLAMENTO PARA SALVAR LAS FOCAS
El Reglamento europeo que prohibe el comercio de productos derivados de las focas, salió adelante finalmente gracias al decisivo cambio de postura de España en la votación que se ha celebró el pasado 27 de marzo, en la reunión en Bruselas del Comité de Representantes Permanentes (COREPER).
Esta votación fue ganada por mayoría cualificada gracias al decisivo voto de España, y HA SIDO REFRENDADA AYER 27 de julio en la reunión del Consejo de Ministros de Medio Ambiente de la UE que aprobó el Reglamento para prohibir la comercialización de todos los productos derivados de la foca dentro del mercado comunitario Canadá está que trina y ha responsabilizado de la decisión de la UE a los "grupos profesionales anti-focas" Y la verdad es que lo hemos conseguido a pesar de ser solo "grupos amateurs anti-matafocas" No dudéis nunca de que un pequeño grupo de personas concienciadas e implicadas en una causa pueden cambiar el mundo: ESTO ES UNA PRUEBA DE ELLO http://www.elpais.com/solotexto/articulo.html?xref=20090727elpepusoc_6&type=Tes&anchor=elpepusoc

lunes 3 de agosto de 2009

Siamés perdido,apareceu o dono¡¡

Estaba acurrucadiño nun arcén. Foi moi fácil collelo xa que estaba morto de medo e de fame.Claramente é un gato querido e dudo moito que esté abandoado... costaríame crelo... aínda que a estas alturas, xa non confío en nada.bueno, tratase dun siamesiño castrado, ía cun colar de cascabel (apreciase nas fotos). Leva xa bastante tempo perdido xa que está moi delgado e cheíño de parásitos...Leveino á clinica veterinaria que hai en Cacheiras e alí dixéronme que ese colar o daban eles ao castrar os gatos, pero logo de mirar na súa base de datos, non me souperon dicir nada máis concreto.O que máis destaca deste michiño extremadamente cariñoso é que ten extirpadas quirúrxicamente as unllas das manciñas... (imaxinade que dificil ten que ser poder supervivir na rúa deste xeito). Do tempo que pasou con nosco na casa, saco a conclusión de que foi un gato de piso e que non conviviu con máis animais, xa que lles ten moito medo.Pido axuda para atopala súa familia orixinal, ou unha que esté disposta a darlle o que un día xa tivo e por sabe deus que motivo perdeu.Kelly (687.72.75.83)

jueves 30 de julio de 2009

Dos perros robados en Ponteareas¡¡




Entre la tarde del pasado domingo (28 de junio de 2009) y el lunes por la mañana han sido sustraídos del refugio 2 perros raza grifón.El lunes por la tarde nos encontramos con la verja que rodea el refugio cortada y la desaparición de Úrsula y Jacinto, hembra grifón azul y macho grifón, raza que es usada por cazadores para la caza del jabalí.Se da la circunstancia de que el pasado miércoles se presentó en el refugio un individuo con la excusa de querer un cachorro que no hacía más señalar y preguntar por Úrsula, si cazaba, si era joven, y por perros similares, todos de caza, aunque el afirmaba no ser cazador. Decía ser de As Neves y que iba a volver este martes para ver los cachorros pero, por supuesto, no ha vuelto. El individuo este, que por mucho que el dijera que no, tenía toda la pinta de ser cazador (los de esa calaña son inconfundibles), decía ser de As Neves. Por eso pedimos ayuda a la gente de esa zona o de alrededores de Ponteareas en la búsqueda de cualquier información sobre los perros. Se guardará el anonimato.Nuestra preocupación por Úrsula y Jacinto es máxima ya que Úrsula aún estaba en la recuperación de una intervención quirúrgica que tuvo complicaciones y Jacinto, que es ya muy mayor y lo habíamos encontrado ya en unas condiciones pésimas (por aquel entonces era incapaz de enderezar las patas de atrás, sin duda, por haber estado encerrado en un recinto minúsculo durante largo tiempo), estaba recibiendo medicación diaria por problemas de corazón.No creemos que él pueda soportar de nuevo las condiciones en que la mayoría de los cazadores tienen a sus perros.Ya hemos puesto la pertinente denuncia en el Seprona de Ponteareas.Cualquier información por minúscula que sea es importante para nosotros con los datos que ya tenemos.No Dejaremos De BuscarosContacto: 600 356 891 - 670 859 164ponteareas@colectivoanimal.com

lunes 27 de julio de 2009

Pipita

Hace ya dos semanas que abandonaron a Pipita en mi colonia, pese a tener en mi casa el virus de la peleucopenia no tuve más opción que llevarla a casa, si la dejaba en mi colonia moriría solita y arrinconada en algún lugar y nadie se ofrecía a acogerla ni adoptarla así que me arriegué. Pipita a pasado estas dos semanas bien, a crecido y es una gatita feliz y sana, pero nadie se interesa por ella, la pobre al ser rayadita tipo romano pertenece al grupo de los "no adoptables" junto con los gatitos negros y carey, algo que aunque pase el tiempo jámas entenderé ni me acostumbraré. Pipita es una gata preciosa, tierna, dulce, se lleva fenomenal con todos los gatos, es buenísima , la pobre apenas maulla, ni siquiera la semana entera que pasó metida en un transportín me protestó, se conformaba con un ratito de caricias y arrumacos. Necesito un buen adoptante para Pipita, tengo mi casa llena de gatos , mis colonias gatunas saturadas y no puedo más. Esta princesita se entrega desparasitada, vacunada, con contrato de adopción con compromiso de esterilización y seguimiento. Contacto: gadara67@hotmail.com Gracias

martes 7 de julio de 2009

Outra matanza en Negreira

-- Como xa vos anunciamos hai uns días, o próximo 11 de xullo terá lugar unha novillada en Negreira. Por iso, desde Galicia mellor sen touradas, convócannos a tod@s a asistir a partir das catro da tarde diante da praza móbil a concentrarnos para mostrar o noso rexeitamento a este tipo de actos. Lembrade que a nosa presencia fará que as cousas muden ao final. Animádevos a participar. Un saúdoAsociación Pola Protección Animal Abeiroasociacionabeiro@gmail.com

domingo 28 de junio de 2009

Matanza en Sarria

Hoxe, 28 de xuño de 2009 volvemos de Sarria, onde estivemos con xente desa localidade que nos convidou a concentrarnos para protestar pola celebración dunha mal chamada "festa"; persoas xenerosas e desprendidas ás que lles importa á vida de seres indefensos que até hai unhas horas estaban vivos ...Alí, concentrad@s diante da praza móbil na vila de Sarria, contemplamos o paso de mulleres e homes, nenas e nenos que ían colocándose en distintos lugares da praza desde onde ter unha boa perspectiva da matanza. Como alguén pode acudir de maneira voluntaria a ver como sufre un ser vivo a máis terríbel das torturas? A nós non nos fai falla que nos describan o que sufre un touro; nós tamén somos mamíferos, e podemos imaxinar a dor terríbel que sufren mentres lle clavan todo tipo de instrumentos de tortura até a estocada final. A nós, que nos importan todos os animais, que convivimos con eles, e que loitamos polos seus dereitos, non nos teñen que explicar que os touros son hervíboros e, como tales, son sempre a presa, nunca o depredador, polo que o seu comportamento é de fuxir ante o perigo, por iso imaxinamos o terror tremendo que sinten cando son obrigados con paos a entrar nunha praza circular sen recunchos onde esconderse, e onde son golpeados, acoitelados e asasinados sen ter opcións a escapar.É certo que cada vez somos máis, e que venceremos e convenceremos ao final do camiño, pero iso non é suficiente un día coma hoxe, pois mentres voltamos a casa en silencio sabemos que non fomos quen de impedir que seis animais fosen asasinados mentres un grupo de xente disfrutou e aplaudiu aos seus verdugos.
Susana

O noso amigo nachete mandanos esta carta....

SE VOS PARECE PODEDES ACHEGAR A VOSA REPULSA POLA MATANZA E TORTURAS ACONTECIDAS ONTE NA OUTARELA DE SARRIA AOS SEGUINTES ENDEREZOS:
concellodesarria@concellodesarria.net
alcaldia@concellodesarria.net
turismo@concellodesarria.net
cultura@concellodesarria.net
mambiente@concellodesarria.net
OU POR CORREO ORDINARIO:
CONCELLO DE SARRIAC/ Maior nº 14 Sarria (Lugo) 27600
Achégovos un exemplo que vou mandar eu. Se queredes podedes copialo e pegalo cambiando a sinatura, pero o ideal é que, se tedes tempo, escribades a vosa propia condena:
Moi señor meu:
Diante dos repugnantes feitos acontecidos no día de onte na vila de Sarria, realizados co amparo e a licencia desta corporación, gostaría de expresarlle a miña máis enérxica repulsa, así como solicitar se vaian tomando as oportunas medidas para evitalos no futuro.Convertir a tortura e o maltrato a un ser vivo que sufre, nun espectáculo, só pode ser pretensión dunha intelixencia ofuscada e insensíbel. Que unha institución, coma o Concello de Sarria, non só consinta, senón que mesmo conceda a licencia para a realización de semellante barbaridade, en pleno século XXI, só pode xenerar en nós unha absoluta desconfianza canto a dignidade moral de quen nos goberna.As institucións deben favorecer o civismo (como moi ben apuntan os numerosos cartaces que decoran as rúas da vila) e non salvaxes tradicións.Quero ademáis participarlle a certeza de que este tipo de aberracións só poden prexudicar a imaxe dunha vila tan bonita como Sarria, confundíndoa coa baixeza moral, o paletismo e a ignorancia coa que a absoluta maioría da nosa sociedade identifica as matanzas públicas de touros e os seus afecionados. Lonxe de actuar coma un reclamo turístico, estas torturas animais difunden unha moi mala imaxe de Sarria e actúan máis ben coma un elemento disuasorio para xente con sensibilidade que quixera compartir con vostedes as súas festas.Por último, debo participarlle que, nese lamentábel espetÁculo realizado onte, foi violada a legalidade vixente diante da pasividade dos axentes da Policía Municipal e da Garda Civil, que observaron impasíbeis como numerosos menores de idade, e mesmo cativos de moi curta idade, poideron entrar nese ignominioso recinto. Recinto onde, por certo, non se cumprían as condicións mínimas de seguridade para calquera acto público (cabalos galopando diante da xente, mesmo dos nenos; camións maniobrando en medio da multitude etc).Coa confianza de que o seu sentido da responsabilidade disporá os medios para evitar estas desafortunadas barbaridades nun futuro cercano, quedo atentamente á espera da súa resposta.
IGNACIO MATO.34979380Z.

viernes 26 de junio de 2009

Perrillas en apuros










Esto es Andalucia y Jaén, paraiso interior.... Estas perrillas permanecen atadas entre olivos, su dueño las mantiene así para que asusten a los conejos y no se coman las lechugas de un pequeño cortado. Las dos pequeñas son supercariñosas, no paran de saltar para que te acerques, ellas se mantienen de pie, no pueden moverse. De la grande solo puedo decir...miedo, tiene ojos de pánico, tiembla cuando te acercas, pero he podido acariciarla sin problema,eso es lo que más necesita. Se queda preñada en cada celo. No tienen ningún tipo de cobijo, la comida ya veis que es pienso de reala, el agua, cuando se gasta. Entre olivos ahora la temperatura supera los 45º. Todo por un manojo de lechugas Hemos hablado con el dueño y nos regala la mas grande, pero tenemos que sacar a las 3. Si es necesario lo denunciaremos al seprona, pero antes necesitamos tener un sitio para ellas. Contacto cmratia@hotmail.com abydajaen@hotmail.com

¡¡Abandonado en la carretera!!




miércoles 24 de junio de 2009

Mimosa necesita ayuda

Esta gatita está delante de mi portal, lleva ya así como 5 meses, es muy chiquitita y delgada, y muy muy muy cariñosa, sabeis que mi predilección no son los gatos pero esta es especial, está debajo de los coches y todo aquel que sale de un portal o pasa por la calle se le acerca y va un ratito con el acompañándolo entre las piernas. Todos los días a la mañana, al mediodía por la noche sea cuando sea llegues a casa o salgas del portal allí está ella, esperando a que salgas e ir contigo un ratito, cuando le hablas maulla y ronronea, te acompaña al coche o al portal, e incluso acompaña en el paseo a los perros que son chiquititos, cuando salen del portal se une al perro y al amo y sale a a pasear con ellos…. Hasta ahora no me he movilizado porque bueno, hoy en día hay muchos gatos en sus mismas condiciones, poco sitio y poca gente para adoptar u acoger PERO LA GATITA ESTA EMBARAZADA, se lo notamos hace una semana y media y en donde están (entre los coches y un descampado) están empezando a hacer obras para construir, asi que imaginaros el plan.... Se me encoge el corazón cada vez que la veo pero más cuando pienso dónde y cómo va a hacer el día que tenga los gatos Como sabeis yo no puedo tenerla porque tengo a Dalí, (mi perro) que la achucha para jugar cada vez que la ve y ella sale corriendo Os pediría que hagáis difusión y que si alguien la quiere o puede tenerla avisarme y yo se la cojo, ojala entre todos encontremos una oportunidad para la gata mimosa. Está en La Coruña, contacto mauxiflores@hotmail.com, 676 039 686.

Máis gatiños...

Máis gatiños...Sabemos que estamos no momento dos gatiños. A enorme cantidade de gatos e gatas sen fogar, fan que milleiros de gatiños nazan na rúa, a maioría deles con finais dramáticos. Este pequeniño pode ter un final feliz se alguén pode colaborar.Unha persoa recolleuno da rúa enfermiño, xa foi ao veterinario e está recuperándose, pero a xente que o ten non pode quedar con el.. Ten uns dous meses, é moi cariñoso e convive perfectamente cos outros gatos que hai no seu fogar de acollida na Coruña. Se vos interesa, poñédevos en contacto con nós e pasarémosvos os datos da xente que o salvou da rúa.
contacto:981575957
646492835

jueves 18 de junio de 2009

Proba de agility!!


miércoles 17 de junio de 2009

Sí, es un perro, o lo que han dejado de él...







Novas de Poldro

ola!!! tardei en contestar... pero, ademais da nova de que adoptei a poldro... (bicos pa min, non teño avoa e mo podo permitir, ji, ji) pois, segue vivo... as primeiras reaccións me deron moito cague, pois milú celouse moito, e poldro... tamén. foi unha especie de competencia a ver quen gañaba. despois de 3 días, milú xa se vai achegando a el disimuladamente... e poldro lle chegou a ensinar os dentes varias veces... home, con 7 anos, soen ser un pouco fungóns... pero, parece, e espero, que se van levar ben poldro pasa un tempo debaixo do escritorio, pero xa se pega uns paseos pola casa, sae a "mexar" movendo o rabo, e xa durme no sillón, e ata, estando como está de "rellenito", xa subiu varias veces na cama... que se arranxa cun "non", pois esto último non llo deixo nin a milú outra cousa que vos vai aledar é que ronca como un cosaco, iso me indica que durme a perna solta... (home, oílo roncar non é o que poida gustar a ninguén, pero é un sinal de que dorme e descansa, é dicir, non está alerta) iso sí, ás veces treme, pero supoño serán pesadelos dos cans, pois a milú tamén lle pasa sen máis. biquiños. vir

martes 16 de junio de 2009

¡¡Irresponsabilidad en Arahal,56 perros en peligro¡¡




En Arahal, municipio en las cercanías de Sevilla, 56 inocentes perros adultos y cachorros tienen hasta el viernes 19 de junio antes de ser llevados para su destrucción a la infame perrera de Sevilla a menos que entre todos tomemos acción. El Concejal de Medio Ambiente Luis López Minguet ha soplado frío y caliente desde julio del año, suya fue la idea de tener un refugio en el municipio con la promesa de que si las voluntarias se constituían en asociación (lo que han hecho) que el ayuntamiento las apoyaría en todo. Posteriormente el Concejal ha conseguido ubicación para los animales tres veces y los ha desalojado sin dar tiempo a nada tres veces, esta última ya con la amenaza de mandar los perros a la perrera este viernes. Durante la entrevista telefónica de esta mañana con quien escribe ha admitido que la perrera de Sevilla es un muy mal lugar, que si hubiera un refugio en condiciones que sería genial pero que el ayuntamiento no tiene dinero para construirlo y que no tiene soluciones para el problema (que él mismo ha creado) pero mencionó que ¡iba a llamar a la protectora por unos animales que estaban abandonados en el campo! No, señores políticos, no se puede tener jugar con la gente y los animales de esta manera. La responsabilidad por los animales abandonados es del municipio y no vale renovar el contrato con una perrera infame cuando se promete apoyar a la protectora local que ha estado recogiendo los animales a instancias de ustedes mismos (150 de ellos, colocados 67). Por favor llamad (el tiempo apremia) al ayuntamiento de Arahal exigiendo una solución, por lo menos más tiempo, para los inocentes hasta que se les pueda reubicar en otras partes de España, su telefono es el 955841033 y sino podéis escribid a http://www.arahal.es/opencms/opencms/arahal/contacto.html y explicadles que a las promesas hay que cumplirlas. Fotos de los pobrecitos animales en peligro en http://www.granfamilia.org/gallery2.php?g2_itemId=835 Para ayudar por favor escribid a araceli@granfamilia.org; anap@granfamilia.org; olga@granfamilia.org; sharo@granfamilia.org Muchas gracias.http://www.brighteyes.dk/

sábado 6 de junio de 2009

Ayudanos a encotrarle un hogar a Fauna

Tenemos a esta preciosidad a punto del sacrificio.Su dueño no la quiere .Si estás interesado o conoces a alguien que pudiera estarlo, llámanos:685905015

Golfiño

Hola! Chámome Golfo e son un can que vive en Corrubedo cos meus donos, que me fan moi feliz e, hasta agora , deronme todo o que eu precisaba, os seus coidados, o seu amor.....pero os meus donos van maiores e chegará un momento no que non poderan mirar por min. Por iso me poño en contacto con vós, para ver se me podedes votar unha man co tema de encontrar alguén que me queira tratar coma eu merezo. Non esperedes de min un guardián, nin un fero, porque eu non son asi. Son moi cariñoso y afable cos meniños, e case que non ladro nunca. Os meus donos votaranme de menos ...pero entenden que é mellor asi. Aquel que desexe saber mais de min e desexe adoptarme que se poña en contacto con raquelchouza@gmail.com. Mil gracias.

Axuda para Parga


Ola a todas e todos,antes de nada moitas grazas pola resposta para a acollida do gato de oito anos da Coruña. Dicirvos que está en acollida na Coruña, onde esperamos se poda reatopar pronto coa súa dona. Agora temos outro caso moi triste e urxente, unha gatiña chamada Parga, que foi recollida da rúa preñada e levada ao refuxio. Cando se castrou viuselle unha anomalía nun ril, e despois de facer unha analítica, unha insuficiencia renal. Ela é boísima e moi moi cariñosa´. As súas condicións de saúde non son boas para estar no refuxio, por iso precisa unha casa onde pasar o que lle quede de vida tranquila e en paz. O que ten non é contaxioso, polo que pode convivir perfectamente con outros animais. Grazas de novo pola vosa axuda. Unha aperta a tod@s.
Vir
-- Asociación Pola Protección Animal Abeiroasociacionabeiro@gmail.com

miércoles 3 de junio de 2009

SOS Cockers

Buenos días,
¿Sabéis de alguien que quiera adoptar un cachorrito de Cocker negro?. Os agradecería que reenviárais este correo a vuestros contactos y a ver si hay suerte. La madre tuvo 11 pero 2 murieron, hemos logrado colocar a 3 pero todavía quedan 6.
Tienen 1 semana y el dueño (que es un conocido) va a esperar un poco más, pero si no los adoptan tendrá que sacrificarlos en breve.
El contacto es Antonio Tlf: *615 97 27 46*

domingo 31 de mayo de 2009

Urxe adopción gato na coruña(esta en acollida)

Acabamos de recibir de Aldea Felina a seguinte mensaxe de acollida dun gato que se atopa na canceira da Coruña. A súa dona está nunha casa de acollida por maltrato, e non lle deixan ter alí ao seu gato de oito anos ( outro maltrato, desta vota psicolóxico para o gato e para a muller). A Garda Civil levouno a canceira en Cambre. A súa dona está desesperada e pide axuda. Non quere abandonar ao seu gato, sería un fogar transitorio onde o poida ter até qeu atope unha vivenda. Está disposta a pagar os custes qeu acarree o gato. A ver se entre todas e todos atopamos unha solución. Só hai até o luns para sacalo.

miércoles 27 de mayo de 2009

Tortura en Sarria


lunes 18 de mayo de 2009

E Bali atopou un fogar....


Como nos gustan estas novas! Bali, a tímida gatiña que chegara hai máis dun ano ao refuxio, e que moitos nen coñecían, pois o seu carácter facía que se escondese en canto recuncho atopase, xa coñece outro mundo fora das gateiras do refuxio de animais. A súa nova familia cóntanos que xa está totalmente adaptada ao seu novo fogar, e que sae e entra ao seu antollo, inspeccionando canto se move. Desde Abeiro queremos animar á aqueles que estades pensando en ter un compañeiro, a que adoptedes un animal adulto. No refuxio hai cans e gatos como Bali, que só queren que lles dedes a oportunidade de roubarvos o corazón
Susana

martes 12 de mayo de 2009

Can abandoado en Ames

A tarde do 30 de abril a iso das 18:00, pasabamos no coche pola zona de Bertmairáns no concello de Ames. Vin un can e algo que me pareceu sospeitoso polo que demos volta a ver se todo estaba ben.Cando chegamos atopamos un can de tamaño grande amarrado de mal xeito a unha sinal de información turística do concello. Tiña varias bridas plásticas a modo de eslavóns de cadea atadas da sinal ao pescozo do animal. Víase contento e non estaba ferido pero tiña moita sede (Recordade o día de calor que fixo). O primeiro que fixemos foi buscar auga. Antes de desatalo chamei á policía local de Ames coa intención de denuncialo feito de abandono do animal e que puidesen ver cómo estaba atado o animal. A miña sorpresa é que o primeiro que me di a policía tan alegremente é que non me preocupe de nada e que siga co meu paseo xa que xa están ao tanto de que o animal se atopa alí, xa que foron eles quen o ataron.Os que me coñezades, xa vos imaxinades cal foi a miña reacción ante tal resposta pero para os que non, vos digo que lles pedín todo tipo de explicacións e de indicacións de que o animal non podía estar alí atado. O momento máis célebre da conversación telefónica foi cando me di o axente co que estaba falando que "era un procedemento temporal ata que puidesen avisar á persona encargada de medio ambiente para que se fixese cargo del xa que era un venres festivo e ese servizo non funciona nin os festivos nin os fins de semana. E que a súa actuación fora a máis apropiada xa que o can estaba pola rúa e que atándoo xa fixeran máis do que estaban obrigados a facer él." Nesta situación, como é obvio, pedín que viñesen ó lugar xa que non estaba disposta a deixar alí o can atado ate o luns se é que lles acordaba dar o aviso...Cando chegaron, me pediron a identificación para darme a "custodia" do can (como se non o puidese haber levado ninguén) e tras unha longa conversación decidimos facernos cargo do can.Levámolo ao Refuxio e alí segue sen que ninguén o reclame. Esta denuncia non está dirixida unicamente á actuación policial senón á administración do concello que non contempla que os animais se poidan extraviar ou ser abandoados os días festivos e fins de semana, e moi especialmente á xente que nun día tan bonito como foi ese venres, camiñaba por ese paseo e non se dignou a mirar para él.
Kelly

lunes 11 de mayo de 2009

SOS GATITOS

Siguen llegandonos imagénes de los gatos que están en la perrera de rotaguau, ¡¡y ni una sóla persona interesada en ellos!!, hay más de 30 gatos y gatitos, de todas las razas. Muchos vienen de casas y son los que lo pasan peor, por otro lado, los pequeños comienzan a resentirse, las infecciones han hecho su aparación y de no sacarlos de allí sus frágiles cuerpecitos no podrán aguantarlo. De verdad no me puedo creer que no hay ni una sóla persona que pueda hacer de acogida, o que quiera hacerle un huequito en su vida a una de estás dulces y hermosas criaturas. Los gatos son unos excelentes compañeros, se adaptan perfectamente a la vida hogareña, son graciosos, juguetones, cariñosos... ¡¡por Dios dadles una oportunidad!! es horrible que sus vidas acaben entre los barrotes de la maldita perrera.
contacto: gadara67@hotmail.com

¡¡Lo asesinan!!


Ayudadnos por favor, no tenemos dónde meterlo, pero tenemos que salvarlo. Necesitamos una casa de acogida para salir pitando a por él. Lo asesinan!!
tlfno:670953709

lunes 4 de mayo de 2009

Poldro, adoptado!!


urxente!!!Ola, son Vir, o can que teño apadriñado na protectora de santiago, poldro, está mal, triste, necesito que alguén o adopte ou o acolla.
Data de ingreso: 08/02/2005 Sexo: macho Raza: pallleiro Peso: 12 kg Ano de nacemento: 2002 Pelo: medio Historia: Deixárono dentro do Refuxio xunto con outra cadela. Estaba moi asustado e custou moito collelo. Adaptouse perfectamente e é un can moi cariñoso. A demostración disto é que o pasou moi mal cando o separamos da súa compañeira de canil.
información no refuxio de Bando de Santiago

domingo 3 de mayo de 2009

"Caminemos con ellos y por ellos"






















15 perros del refugio de Estepona y 15 voluntarios hicieron el camino de la plata desde Malaga hasta Santiago de Compostela; 1.200km y 45 dìas caminata como campaña de concienciación para fomentar el respeto por la vida y generar fondos para proyectos en desarrollo y otros nuevos.
Por fin el 2 de mayo y despues de mes y medio de camino llegaron arropados por otras asociaciones de defensa de los animales a la capital gallega.
Lo que se debe sentir después de mes y medio andando con nuestros amigos,los encuentros ,el cansancio,la satisfacion de vencer nuestras propias limitaciones son sensaciones que solo me atrevo a intuir...

jueves 30 de abril de 2009

¡¡Llegan los perros peregrinos!!

Ya llega el momento de la verdad, para todos aquellos que quieran partivcipar este es su momento, se admiten ir acompañado de animales para recibirlos, tiene que ser el gran bombazo. QUE SE ENTERE TODO EL MUNDO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! http://blog.elcamino2009.com/?langswitch_lang=es Queremos que la llegada de los perros peregrinos, los pequeños héroes que han hecho el Camino de Santiago desde Estepona, sea un gran momento que marca la diferencia!!Por esto os invitamos a todos que nos acompañéis en los últimos pasos de nuestro peregrinaje por los derechos de los animales.El día 2 de mayo, saldremos a las 10:00 de la mañana desde el Albergue de Peregrinos en Puente Ulla hacía Santiago de Compostela.
Entre las 13:00 a 14:00 horas pararemos a almorzar junto a la Ermita de Santa Lucía, entre Vixoi y Piñeiro (a 3kilómetros de Susana en dirección a Santiago en la N 525).
El siguiente punto de encuentro será en la Colegiata de Santa María del Sar a las 15:45 para entrar todos juntos a Santiago de Compostela.
Iremos hasta la Iglesia de San Francisco donde se celebrará la misa y la bendición de los animales a las 17:00 horas.Mientras tanto, nos podéis acompañar por el blog: www.elcamino.adana.es
Esperamos veros todos, por favor enviadlo también a vuestros contactos, compañeros, amigos y todos los contactos de prensa.
¡¡¡Juntos lo conseguiremos!!!

martes 14 de abril de 2009

Canicross

Vir me ha mandado este enlace sobre carreras con perros, muy interesante
http://elimiterestu.blogspot.com/2009/04/canicross.html

viernes 3 de abril de 2009

Adopción urxente por enfermidade

Son una femia de 2 anos. Meu dono está moi enfermo e preciso unha adopción urxente. Gustame estar en compaña da xente e son tremendamente agarimosa. Se me queres adoptar de xeito responsable, meu dono sentirase aliviado. chama ao 650391874 / 610035743.

martes 24 de marzo de 2009

Perrita abandonada en Ferrol

Hola, hace unas semanas encontramos una perrita abandonada en Ferrol yla recogimos, no encontramos dueño y no sabemos que hacer, pq la tengoen la finca de mi familia donde ya hay otros perros y gatos, pronto yome iré de galicia y en mi casa no pueden encargarse, yo tampo ya tengodos perros!, no se que hacer, la perra es tipo schnauzer y tiene comomucho un año. Querria encontrarle dueño o dejarla en alguna protectoradonde la cuiden.SI podeis ayudarme os lo agradezco
contacto:enormepajaroamarillo@gmail.com

jueves 19 de marzo de 2009

Banda


Outra historia con final feliz: Esta cadeliña chegou hai perto dun ano ao refuxio, abandonada por un membro dese modélico colectivo amante da natureza que pasa o seu tempo libre matando animais con armas de diverso tipo. Ela chegou aterrada, preñada e chea de parásitos e lesións. A persoa que a atopou dixo que a quería, pero cambiou de idea cando soubo que fora castrada (ao parecer tamén era membro do colectivo mencionado, e tiña moito interese nas posíbeis habilidades dos futuros cachorros). Un día, alguén moi diferente ao seu dono inicial apareceu polo refuxio. Acababa de sufrir a perda do seu anterior can, e prefiríu non ver todas as instalacións para non sufrir demasiado cos centos de animais que alí están.Falámoslle desta cadeliña; alí estaba, asustada nun rincón, e cunha ollada tan profunda e limpa que a decisión non foi moi difícil. Marchou ese mesmo día, e hoxe, chámase Banda en honor de todas e todos os que aínda siguen no refuxio agardando pola súa oportunidade, e como agradecemento a toda a xente que colaboramos alí. Evidentemente, o noso agradecemento vai para esta familia, e para familias como esa, que aínda que en clara minoría, son as que nos axudades a seguir adiante.
Por Susana

martes 17 de marzo de 2009

Proyecto camino 2009


Estos son lily y Volver ,dos de los perros peregrinos de Adana que participan en el
“Proyecto Camino 2009”Desde Estepona hasta Santiago de Compostela, casi 1200 kilómetros de Peregrinación por los Animales “Caminemos con ellos y por ellos” 15 de marzo al 2 de mayo 2009 Una caminata como campaña de concienciación para fomentar el respeto por la vida y generar fondos para proyectos en desarrollo y otros nuevos

lunes 16 de marzo de 2009

abuelete en peligro




miércoles 11 de marzo de 2009

Visita de la asociación de animales de porriño a Bando







Hoy me ha mandado Vir un vinculo donde podeis ver y leer la visita de los amigo de Porriño a Bando, me ha gustado mucho tanto por los comentarios como por las fotos que aquí os adjunto. el link para verlo es http://aspap.freehostia.com/spip.php?article118

domingo 8 de marzo de 2009

Xavier e elecktram

Ola, son Miguel, o outro día e con motivo da miña exposición en Crechas (xa quedades avisados) quedei con Xavier bello para arreglar algun detalle da mesma.Apareceu cunha cadeliña moi chula, e cando me dixo que a collera a semana pasada en Bando non pude evitar pedirlle unha foto para o blog, como é un home xeneroso mandoume una bo numero de fotos en collage que eiqui os mostro, ainda que so levavan unha semana xuntos vinnos moi pendentes un do outro.Paraben os dous

jueves 5 de marzo de 2009

Verdel y los tres mosqueperros

Me llamo Verdel. Tengo mucho cariño por dar, me encanta que me cojan en brazos. Debo de tener 2-3 añitos. Aquí paso mucho frío y nadie puede jugar conmigo. Mis compis del refugio no me quieren y todos los días me pegan, ¿no ves la cara de triste que tengo? Por favor, si puedes hacerme un hueco en tu casa, contacta con el blog y ven a por mí.
Hola, yo soy Doiro. Tengo unos 4-5 años. Soy un macho muy cariñoso que sólo busca la compañía de una persona que me quiera. Llevo ya muchos años en el refugio sin que nadie me vea y eso que soy muy guapo. A medida que va pasando el tiempo veo mis posibilidades de adopción reducirse y lo estoy pasando fatal. Por eso hago este llamamiento para que penseís en mí. ¡¡ADÓPTARME!!

Adoptado,yupiiii!!!

Me llamo Volk. Soy un macho de 4 años. Todavía no entiendo por qué sigo aquí. Desde que enfermó mi dueña, el refugio se convirtió en mi triste hogar. Soy muy muy bueno y me porto fenomenal con todos. Soy un compañero ideal para toda familia y ya estoy acostumbrado a vivir en pisos. Si eres responsable, ya sabes dónde encontrarme.
Me llamo Oli. Llegué al refugio de cachorrito hace algunos meses. Pedí que me hicieran un hueco en el blog porque estoy en plena depresión. Me tuvieron que cambiar de jaula para cuidarme, pero como me manden alli otra vez, me dejaré morir de pena. Soy muy bueno y cariñoso. ¿Dónde puedo dejarte mi curriculum? Necesito un hogar urgentemente. Por favor, ayúdame a vivir.



Por Claire
Contacto Refuxio de Bando en Santiago

domingo 1 de marzo de 2009

Gatita en Coruña

ENCONTRÉ A ESTA GATITA EL VIERNES 28 EN LA CARRETERA QUE VA A LA PLAYA DE ADORMIDERAS, POR SU COMPORTAMIENTO SUPONGO QUE ESTÁ PERDIDA O ABANDONADA.HICE UN CARTEL PARA BUSCAR A SUS POSIBLES DUEÑOS O DE LO CONTRARIO UN ADOPTANTE.ES UNA GATA MUY CARIÑOSA Y MIMOSA, NO PARA DE RONRONEAR CUANDO ME LE ACERCO, ES BUENISIMA, NO MOLESTA PARA NADA, SE HA PASADO EL DIA DE AYER Y HOY EN SU CAMITA DESCANSANDO... VA EL CARTEL
GRACIAS NACHA
pd: HABLÉ CON ANA DE ALDEA FELINA PARA ACOGIDA TEMPORAL YA QUE YO NO PUEDO TENERLA Y LA RECOGERÁ HOY, PERO DE TODAS MANERAS NECESITA UN HOGAR DEFINITIVO Y SEGURO, O A SUS DUEÑOS CLARO....DE TODAS MANERAS SI HAY UN INTERESADO PUEDE HABLAR CONMIGO DIRECTAMENTE.
CONTACTO: nacha964@hotmail.com

sábado 28 de febrero de 2009

Tina

SIGUE EN LA CALLE!!!!Tina, gatita abandonada - corre mucho peligro (Cadiz)LOS DATOS SE DARAN PRIVADAMENTEPara: CONTACTO: marigatos@hotmail.com 630124400

lunes 23 de febrero de 2009

Gracias Jacobo...

Corbata foi un dos compañeiros do refuxio coñecido por todos. Levaba desde o comezo, desde o ano 2005, e ninguén se fixaba nel. Outro can invisíbel, non valorado nen considerado por non ser "de raza", nen cachorro... Corbata vía como as súas posibilidades de atopar unha familia diminuían, até que un día apareceu Jacobo. Jacobo quería un amigo, e preguntounos quen podería ser. Nós falámoslles de Corbata, e ese día a súa vida cambiou para sempre. Corbata marchou con el sin mirar para atrás, o cal sempre nos fai moi felices, e as novas que tiñamos del eran as que desexamos para todos:" non se separa de nós, e moi cariñoso, obediente...". Un ano despois Jacobo volve ao refuxio e marcha con Mini, a cadeliña beagle á que lle falta unha patiña . A familia medra. A vida sempre nos sorprende con momentos duros, e hai unhas semanas, un ano e medio despois da adopción de Corbata, Jacobo comunica unha enfermidade grave. Corbata é operado pero non resiste o postoperatorio. A despedida é para sempre. Neste momento tan triste e duro, queremos agradecer de corazón a Jacobo que enchese de felicidade a súa vida. Historias como as de Corbata e Mini fannos acudir ao refuxio coa ilusión e coa esperanza de que outro mundo é posíbel.

Por Susana

jueves 19 de febrero de 2009

¡¡Cachorrito en carretera!!

Anoche me crucé con un cachorrito en la carretera, me paré y estaba muerto e frio entre matorrales.Le compré pienso y cd regrese al sitio no lo encontré. Esta mañana regresé y alli estaba, hecho una bolita y tiritando.Le deje pienso y agua.Es miedoso pero no asustadizo, el pobre todavia no habrá conocido "la mano" del hombre.Muy cariñoso, no quise ni darle una caricia, para q no se crea q el ser humano es "humano".Vengo con el alma partía, tengo 2 perros en un piso muy chico por lo q no lo puedo acoger. Por favor¡ casita de acogida, en el momento q salga una casita me comprometo a ir a recogerlo (si esq no lo ha atropellado ya algun coche).Soy de Sevilla pero el perro se encuentra en la carretera Roche-Conil,a pie de carretera.Yo solo vengo algun fin de semana a casa de un familiar.Por favor ruego mucha difusión, es cachorrito y tiene posibilidades de salir en adopción.Cd este atropellado y escualido en la vida se adoptará.Ya se q estamos todas las protectoras hasta arriba, pero puede q su angel de la guarda aparezca cd vea las fotos.Mi familiar lo recogería en el momento q salga acogida,sólo por un favor personal, mientras no se puede hacer cargo por cuestiones personales, lo siento muchisisimo. Muchos pensarán q he sido muy cruel dejandolo alli, pero de verdad q no puedo, ojalá. Macho, tendrá unos 3 meses, tipo breton?¿? no entiendo de razas... Se ve sano.CONTACTO: 653991995

lunes 9 de febrero de 2009

Madonna como no...

Cómo é posíbel que aínda non falásemos no blog de Mado? Ela chegou en novembro nun estado moi malo. Aínda que xa xa era maior para ter descendencia,cruzárona seguramente co obxectivo de ter pequenos pointer para a utilizalos logo no estupendo deporte da caza. Houbo que tratala para cortarlle o leite, e logo esterilizala. Madonna seguro que foi explotada como mamá para criar durante toda a sú vida, e como premio, cando foi vella,abandonárona. Ela é desas cadelas que só quere xente, está na parte "humana" do refuxio, porque coa súa idade xa non soportaría o frío dos canís. Temos que botala fora para que lle dé un pouco o aire, e enseguida se pon na xanela para dar pena e volver para dentro. Só quere mimos e unha cama confortábel onde descansar de todo o que leva traballado na súa vida. É unha compañeira ideal para nenos e nenas, porque é moi paciente e intelixente. Cun pouquiño de atención é totalmente feliz, e cunha larpeirada, será a túa amiga leal para sempre. Susana

sábado 7 de febrero de 2009

Lucy

La pobre Lucy ya lleva mucho tiempo en la protectora de Ourense sin que nadie se haya interesado por ella jamás. Debido a su edad, no tiene posibilidades de ser adoptada aquí. Además, se avecina el invierno en Orense y a lo mejor será el último invierno para Lucy.La encontraron atada a la puerta de la protectora hace ya mucho tiempo. Desde entonces, vive encerrada en una jaula muy pequeña. Esta muy triste en la protectora y lo está pasando muy mal.Lucy tiene aprox. 12 años pero goza de buena salud.Es muy cariñosa, agradecida y tranquila. Tambien se lleva muy bien con otros perros.Pesa 5 kgs y mide 28 cms a la altura de la cruz.Se da en adopción vacunada, con microchip, contrato de adopción y seguimiento.
Contacto: supermarlies54@htmail.com

viernes 6 de febrero de 2009

A nosa primeira historia dos nosos amigos, Nanuck

Nanuck é un macho castrado cruce de husky, boísimo e moi cariñoso. Leva no refuxio desde o ano 2005. Ninguén se fixa nel porque din que é moi maior. Cremos que é do ano 1999, pero el está moi ben de saúde. Encántalle sair ao parque a pasear, e moi obediente, e levase ben cos outros cans. Ao igual que a Podenquiña cremos que catro anos pechado en catro paredes é máis que suficiente.
Susana

miércoles 4 de febrero de 2009

¡¡Matar por matar non!!




O pasado 24 de xaneiro tivo lugar en Rodeiro a VI Copa de España de caza de Raposo. Desde Abeiro sumámonos ás asociacións ecoloxistas e animalistas que protestaron e pediron a supresión da barbarie, asistindo a unha concentración diante do lugar onde foron entregados os premios aos heroicos cazadores.
Desde Abeiro criticamos que a Consellaría de Medio Ambiente financie e respalde a matanza. Como sempre dicimos, é labor das institucións educar e dar exemplo, e mal exemplo se da utilizando diñeiro público para fomentar o asasinato de seres vivos inofensivos para o ser humano, e necesarios para preservar a nosa biodiversidade.
O 24 de xaneiro morreron 40 raposos só para que seres humanos tivesen un día de festa. Nós non entendemos o divertimento de ninguén baseándose no sufrimento de calquer ser vivo. Esperamos que non haxa VII copa, e agora, en pleno período eleitoral, pedimos ao próximo conselleiro que valore que tipo de sociedade quere atopar ao final do camiño.
Susana Romero

¡¡ayuda para tristón!!

Este perro de primeras pensabamos que estaba abandonado,me extrañó el que no tenia hambre,solo pedia beber agua y estaba muy triste y apagado.El perro se encuentra encerrado en una jaula algo mas grande que el en una nave al descubierto de materiales de construcción(la cuál van a cerrar) aunque ahora lo deja en a calle siempre porque este mes cierra y nos ha dicho que como la nave es alquilada no lo puede dejar a el alli y como no le encuentre alguien lo lleva a sacrificarlo¡¡¡es una pena porque despues de toda la vida encerrado y ahora lo deja en la calle(para irse desaciendo de el)y con este tiempo ya os imaginais como esta.. tod@s sabemos que es dificil colocar un perro de ese tamaño por eso pido mucha difusión por favor,hay que encontrarle algo lo mas rápido posible el perro es buenisimo y muy manso,con todo lo grande que es incluso se asusta el,estas fotos son de hace casi dos meses,por esas fechas no hacia el tiempo que hace ahora aki está en Torredonjimeno contacto:sinadobo@hotmail.comtelefono:635957910Vero

domingo 25 de enero de 2009

Perritos abandonados


Esta mañana me ha llamado Teresa, ayer su cuñada fue a una fabrica de sillones y cuando llego resulta que la fabrica esta cerrada y abandonada, pero habia dos perritos dentro del patio no sabe muy bien si los han dejado alli o se han refugiado ellos...el caso que esta mañana cuando me llamo pensaba que uno de ellos estaba muerto, el marron oscuro, por que el perrilo no se movio ni levanto la cabeza , el otro no se sepraba de su lado, esta mañan le he dejado mi camara y se ha acercado para hacerles fotos y llevarles comida y agua , resulta que el perrin esta vivo pero apens puede moverse, ella cree que es a ccausa de una displasia muy severa, los pobres han comido y bebido agua desesperados. Tienen los dos una carita de tristeza que te dsgarra el alma, si los han dejado ahi a su suerte, a morir lentamente de hambre menuda gentuza....necesitan ayuda urgentemente, nosotras seguiremos llevandoles comida, pero hay que sacarlos de ahi.Estan en un pueblo de Toledo ...como no!!Si alguien puede ayudarlos por favos que me llame a cualquier horaMi telefono 646 56 47 68 Mamen o me escriba un mail kannabis13@hotmail.com

lunes 19 de enero de 2009

Cotón co noso amigo Quico,Adoptado


Precisamos con urxencia casa de acollida . O noso cariñoso e fermoso Cotón, ten leucemia felina, co cal non pode estar nas gateiras cos outros gatos e pasa todo o día pechado nunha gaiola el só. El non entende o seu illamento forzoso, pois é tan cariñoso e sociábel que só quere contacto continúo. Se podes telo contigo, non o penses, terás un amigo leal o resto da súa vida. Iría castrado, vacinado e desparasitado, con control veterinario permanente desde o refuxio.
Miau, miau
Susana


domingo 18 de enero de 2009

Por favor...

Hola, soy Kelly ,voluntaria del refugio, hace unos meses, prefiero no recordar cuantos, llegó al refugio y a nuestra vida Jack y su hermana.Esa mañana me escapé del trabajo un poco antes para poder pasar por el refugio. Cuando llegué lo que me encontré fue conmovedor: habían llegado hacia unas horas un grupo de cachorrillos (9 si mal no recerdo) que apenas tendrían un mes. Ayudé a Paloma a pesarlos, cubrir sus fichas de ingreso y acomodarlos en su nevo hogar: un pequeño transportín. No tardamos en darnos cuenta que entre ellos había una cachorrita que visiblemente estaba más débil, era la más pequeña y sus hermanos no dejaban de pisarla. Despúes de llamar a Txus y a mi hermana, decidimos hacernos cargo de algunos de ellos por lo menos hasta que se pudiesen dar en adopción. Me llevé a dos y le llevé otros dos a mi hermana.Fué una mala etapa en nuestra familia pero, en contra de lo que pensabamos, consiguieron salir todos adelante.Cuando los devolvimos al refugio, todos nosotros sabíamos lo que podía pasar.Y ocurrió.Nuestra pequeña granuja y Wiski (el macho de Carol) enfermaron y nada se pudo hacer por ellos. En realidad, eso es algo que se supera... lo otro no.Evito a toda costa pasar por su canil, no soporto su mirada. Y lo peor es que el tiempo pasa y lo que hace unos meses eran pulgas que dormian dentro de los comederos de mis otros perros, hoy son dos simpáticos adolescentes que quieren una oportunidad en la vida.
Por favor, ayudarme a que no se hagan mayores en ese sitio que tanto quiero y tanto odio y se conviertan en transparentes a a vista de la gente.

lunes 12 de enero de 2009

Perla y Morrita, (encontraron casa juntas en Alemania)



MUY URGENTE, ES UN CASO DE COMPASION, SON MUY VIEJITAS Y CHIQUITINAS, NO TIENEN NI DONDE ACOSTARSE. QUE PENA LOS PERRINOS DE LOS ABUELETES, O MUEREN O SE VAN A LA RESIDENCIA Y NADIE SE HACE CARGO DE SUS PERROS....
El sábado me encontré en la protectora de Orense estas dos abuelitas acurrucadas en una esquina de su jaula, temblando con el frío y aterrorizadas. Tienen que dormir sobre el cemento mojado, sin mantas ni cestas. Corren serio riesgo de morirse congelados, en el sentido de la palabra. Las dos perritas vivían felices y contentas con su dueña, una anciana, en una casa y jardín. La dueña enfermó y la ingresaron en una residencia para ancianos. Una persona cercana a ella ingresó a las dos perritas en la protectora de Orense, donde están pasando mucho frío (por las noches hacen 5 grados bajo cero).
Perla, la más pequeña y vieja de ellas, tiene alrededor de 13 o 14 años. Ya no tiene dientes. Pesa 5 kgs y mide 25 cms a la altura de la cruz. Su estado de salud, aparentemente, es bueno. Es muy cariñosa. Morrita (puede ser que sea la hija de Perla) mide 26 cms a la altura de la cruz y pesa 8 kgs (tiene sobrepeso). Tiene alrededor de 11-12 años. Su estado de salud, aparentemente, es bueno. Es muy cariñosa y tranquila. Busco urgentemente una casa de acogida o definitiva para estas dos perritas, preferentemente juntas aunque también se puede valorar la posibilidad de darlas en adopción por separado. Se da en adopción vacunadas, con microchip, contrato de adopción y seguimiento. Se puede transportar a otras provincias.
Contacto: supermarlies@hotmail.com

miércoles 31 de diciembre de 2008

Podenquiña

Que dicir da nosa querida podenquiña? Na foto está recén chegada, aínda bebé, o 21 de xaneiro de 2005. Chegou coa súa nai, tan temerosa coma ela, quen nos deixou despois dunha vida no refuxio sen coñecer o cariño dunha familia. A Podenquiña fáltalle un ollo, e ten aínda moito medo dos descoñecidos, aínda que é moi agradecida cos mimos das persoas que a coñecemos desde hai catro anos e que a queremos tanto. Cremos que catro anos nun refuxio é máis que suficiente para un animal. Precisa con urxencia un fogar. Merece vivir doutra maneira, e ten que saber que hai un mundo fora das paredes do refuxio de Bando.

viernes 26 de diciembre de 2008

EL PERRO Y EL GATO TAMBIEN SUFREN

perro abandonado.jpgMuchas familias los abandonan al no poder mantenerlos

Esta mañana he leído un artículo en un periódico donde se comenta que se esta notando un incremento del abandono de animales domésticos, ya que sus dueños no pueden asumir su manutención.

Mucha gente no se da cuenta de las tareas y responsabilidades que conlleva tener una mascota, y cuando se cansan de ellos, los abandonan.

perro papanoel.jpgPor favor, sed conscientes de que no son un objeto, ni un juguete. Son seres de carne y hueso, con corazón, que viven y dependen de nosotros. Por favor, no los abandonéis. Y si no podéis haceros cargo de ellos, sed responsables, e intentad buscarles una casa donde los puedan acoger.

Este es mi mensaje para intentar concienciaros de la gravedad de la situación en la que se encuentran las "perreras", debido al incremento de donaciones de animales, y la disminución de personas que quieren adoptarlos.

gatito navidad.jpgEN NAVIDADES NO COMPRES ANIMALES

!!!!ADÓPTALOS!!!

¿Y DE REGALO DE REYES?... ¡¡ UN PERRITO o UN GATITO!!


jueves 25 de diciembre de 2008

DUKE

DUKE" FUE ABANDONADO POR UNA ZUMBADA EN PLENA CALLE. LO DEJÓ SIN MÁS. SOLITO SE QUEDÓ EL POBRE CACHORRO, LLORANDO, ASUSTADO Y DESORIENTADO, SIN MÁS. IGUAL QUE UN NIÑO ABANDONADO. SÍ, IGUAL QUE UN NIÑO!!!!! CON EL MISMO SENTIMIENTO DE TERROR, MIEDO , PAVOR, HAMBRE Y MISERIA. COMO UN BEBÉ QUE ES, DE OTRA ESPECIE , PERO UN BEBÉ.... FUE A PARAR, COMO NO, A LA PERRERA. HA CRECIDO ENCERRADO, SIN JUGAR CON OTROS CACHORROS, QUERIENDO DAR SU INCONDICIONAL CARIÑO DE PEQUEÑAJO SIN MALDAD. TE MIRA A TRAVÉS DE LOS BARROTES, TRISTE, SIN ENTENDER, PERO ATENTO, AL MENOR GESTO O MOVIMIENTO TUYO QUE LE INVITE A JUGAR, Y ESPERA UNA CARICIA, Y TE LAME, Y LLORA PORQUE QUIERE SALIR DE LA CÁRCEL EN LA QUE VIVE, Y QUIERE JUGAR Y VIVIR SU VIDA DE BEBÉ QUE SE LE ESTÁ NEGANDO. Y ESTÁ EN EL CORREDOR DE LA MUERTE, EN UNA PERRERA, DONDE VIVE SU TRISTE VIDA, Y NO SOSPECHA QUE LA MUERTE LE ACECHA, COMO TAMPOCO CONOCE LA ANGUSTIA Q SENTIMOS Y EL TEMOR POR SU VIDA. AYÚDANOS A DIFUNDIR A ESTE BEBÉ!!!!!
Nuria 607 812 816, juncalin@gmail.com Maru marsaps@hotmail.com

martes 23 de diciembre de 2008

Labrador y Chow chow



Buscamos adoptantes para este cruce de labrador macho . Casi es un cachorro, no llegará al año de edad, es suuuupercariñoso y muy jugueton. Podéis ver que es guapísimo, tiene un bonito color, es de tamaño grande. Está en Zaragoza y su tiempo está con la cuenta atrás para ser sacrificado, el dia 24 sacrifican. Se hará contrato de adopción, seguimiento y compromiso de esterilización. ¿¿Alguién nos ayuda?? Contacto claudiaprinces@hotmail.com 665 182 132"

Buscamos adoptantes para esta chow-chow, es muy buena , tiene 4-5 años, el tamaño es tirando a pequeño. Está en la perrera de Zaragoza y su tiempo está con la cuenta atrás para ser sacrificada, no más de 5 días...!!!!!!

Alguién nos ayuda, por favor ??!!!
Contacto
claudiaprinces@hotmail.com 665182132

domingo 21 de diciembre de 2008

Dolce, morreu

DOLCE é unha cariñosísima femia cruce de teckel duns once anos de idade. Chegou desde o concello de Ames, onde levaba varios días vagabundeando con serio risco de ser atropelada. É moi riquiña e moi cariñosa. Está todo o día pechada nunha gaiola da hospitalización do refuxio, pois nos pavillóns exteriores hai moito frío, e ela xa está moi maior para resistir o frío do inverno. Precisa con urxencia un fogar quentiño e cariñoso.

martes 16 de diciembre de 2008

Ayuda urgente



El viernes me iba a trabajar y en el arcen veo un bulto q me parecia un perro ,doy la vuelta y alli estaba esta pobre dejandose morir hecha una rosca.

Pense que iba a hechar a correr, pero claro, sin saber como estaba ,crei que me daba algo, no se podia mantener en pie, y ya las fotos hablan por si solas. La lleve al veterinario, la miro y dice que el ojo hay que operarlo y ver si por el otro puede ver, no tiene nada roto, duda que sea un atropello, yo solo deseo q quien le haya hecho esto que lo pague algun dia y se vea igual que ella no, peor.

Mi situacion esta al limite, y si fuera poco a mi jefa le ha dado un infarto celebral y yo ya no tengo trabajo pero si muchos animales y gastos.

Siento en el alma decir esto pero debia ya de antes en el vete 380 € y ahora con esto, ya no se cuanto mas.

Si no consigo ayuda seguramente me vere obligada a sacrificarla porque de verdad que no puedo verla sufrir tanto, y yo ya no puedo mas.

No se quien ha podido ser el que le ha hecho esto, pero si se lo q ella y yo estamos pasando, hoy ha dado 3 pasos y me parte el alma, no es lo mismo en foto que verla en persona.

Le cuesta mucho mantenerse en pie, esta muy debil, llevo desde el viernes cociendola pollo con zanahoria y verdura y se lo come que da gusto. Mañana vamos otra vez al veterinario, el otro dia me dijo que aun no se puede operar porque no soportaria la anestesia, que primero habia que tratar la infeccion y luego operaban.

email: malaguita_1143@hotmail.com (Pepa)



domingo 14 de diciembre de 2008

¡¡Urgente,Judith!!


En el refugio lleva desde cachorra una perra llamada Judith, ahora tiene ya 10 u 11 años y no hemos podido encontrarle familia. Ahora está enferma de cancer y le han dado unos pocos meses de vida, yo me acabo de enterar y la verdad estoy muy triste. Tantos años en el refugio, desde que era una cachorra, para ahora, ya con 10 u 11 años morir así y ahí.
Se que es imposible, pero que conozca el calor de una familia, que sepa lo que es ser querida por una familia, a parte de nosotros. Que sepa lo que es tener su propia cesta, su propio comedero, su propio juguete, sus propios mimos....Es una perra grande, que no se lleva muy bien con perros pequeños, los hombres a veces tampoco le gustan. Un poco tímida, pero cuando la abrazas corre incesante por todo el recinto loca de alegría. Tengo un nudo enorme en el corazón porque veo este final muy negro para ella.
¿Por qué nunca nadie se fijó en ella? ¿Por qué nunca nadie la quiso? ¿Por qué tengo que pedirte que difundas a una perra que lleva 11 años en un refugio? ¿Aislada del calor de una familia? ¿Por qué sólo ha conocido el calor de los voluntarios que la amamos? ¿Por qué tuvo que nacer si nadie la quería?
Estas preguntas y muchas otras invaden ahora mismo mi cabeza, no les encuentro respuesta. Pero pienso que quizá, solo quizá en alguna parte, alguien por fin se pare a mirarla.
El contacto es: poledra_wolf@hotmail.com
Me siento fatal. Se le acaba el tiempo.

Tigretón y Ratoncito



Tigretón ha sido asesinado por los vándalos de la zona, sus cuidadoras lo encontraron muerto, URGE!! sacar de la calle a su hermano antes de que lo encuentren también muerto, ahora debe encontrarse muy mal tras la muerte de su único compañero en la calle. Encima está malito.Podeis verlo en este enlace http://www.youtube.com/watch?v=JDYTtd9dgx4&feature=channel_pag
Recordad que son caseros y estos gatos es mejor dormirlos antes que abandonarlos a su suerte, ya que de todas formas morirán pero de una forma muy cruel después de sufrir mucho.
Contacto:
zaida.v.g@hotmail.com adopciones_/ kimba@yahoo.es

sábado 13 de diciembre de 2008

Tita

É unha preciosa e cariñosísima gata siamesa nacida en setembro de 2007. Ten todas as vacinas. Chámase Tita.

miércoles 10 de diciembre de 2008

¡MUY URGENTE ,ESTAN EN LA CALLE Y NEVANDO!

perrilla cañamares
Ya no sabemos por donde tirar en Cuencanimal,esta perra esta en la
calle en un pueblo de Cuenca...tiene siete cachorros,hoy ha empezado a
nevar otra vez,si la meto en Cuencanimal ,que no tengo sitio,se me
pueden morir los cachorros de parvo...
telefono 685905777(Mercedes)
ES URGENTE

Solicitud de Ayuda "URGENTE" para Sanlúcar de Barrameda (Cádiz)













- Paloma es una perrita Bodeguera que durante dos días estuvo enganchada en un cepo que le secciono la mano derecha no pudo safarse de él por estar anganchada al mismo por un trozo de su piel, fue operada y se esta recuperando rapidamente, ahora necesita una familia a la que pueda demostrar lo buena que es.
-- Jara en una Galga que al morir ahogados los cachorros de su camada se hizo cargo de criar los cinco de una Perra de aguas de un cabrero que no la dejaba criarlos, los cinco cachorros han sido adoptados y ella se ha quedado sola esta de acogida hasta el día 14 luego la chica que la tiene se marcha para trabajar, y no tenemos casa de acogida ni adoptante para ella, se lleva bien con perros y gatos.
-- Juancho/Galguito, es un cruce de Galgo de un año, es buenisimo, se lleva bien con perros y gatos y es muy sociable, su madre una Galga a la que le faltaba el ojo izquierdo y que tenia cinco cachorros de unos dos meses, fue adoptada a traves de SOS Galgos, de los cachorros, uno murio y el resto fueron adoptados, por lo que él se ha quedado solo en la calle, necesita un hogar urgentemente.
-- Kovu es un cruce de Galgo de ocho meses, es muy activo, no le gustan ni los gatos, ni las aves, en la casa de acogida que esta lo estan pasando bastante mal pues tienen unos diez gatos y aves, y es un continuo sufrimiento con Kovu, no pueden aguantarlo mas en acogida, les va a costar un disgusto, necesita urgentemente una familia que lo adopte o casa de acogida sin gatos, ni aves.
telefono contacto 654393896

lunes 1 de diciembre de 2008

Nicolas

HOLA A TODOS,
ESTE DE LA FOTO ES NICOLAS, UN GATO CALLEJERO QUE MAL VIVIA EN UNA OBRA DE LA CORUÑA.- UNA NOCHE RECIBIMOS UNA LLAMADA DICENDONOS QUE UN GATO SE ESTABA MURIENDO.............. ERA IMPRESIONANTE VERLO, ERA UNA BOLSA DE HUESOS, UNA INFECCION GENERALIZADA POR CATARRO,DESHIDRATADO, NO SE LE VEIAN LOS OJOS Y NA SABIA NI DONDE ESTABA.- PENSAMOS QUE HABRIA QUE SACRIFICARLE.-

PERO LUCHO Y HA SALIDO ADELANTE, ESTA MUY ASUSTADO Y NO TIENE CONFIANZA CON EL SER HUMANO. ES UN GATO BUENO SE DEJA TOCAR PERO CON MUCHA PACIENCIA, NO MUERDE NI ARAÑA SOLO SE ASUSTA PENSANDO QUE LE HARAS DAÑO.-

ESTA ESTERILIZADO Y SE LE HA HECHO UNA LIMPIEZA BUCAL, DESPARASITADO Y LE GUSTA MUCHO COMER.- ESTA TRANQUILO.-

NO TENEMOS CASA DE ACOGIDA PARA EL, NI UN NUEVO HOGAR.......... PERO SERIA UNA CRUELDAD DEVOLVERLO A LA CALLE, ALLI YA HA ESTADO Y HA CONSEGUIDO SALIR.-

SOBRE TODO SOBREVIVIR.... ES UN LUCHADOR POR ESO PENSAMOS QUE SE MERECE UNA OPORTUNIDAD,ALDEAFELINA SOLO LE PUEDE OFRECER UN TRANPORTIN PARA VIVIR YA QUE ESTAMOS SATURADOS.... NO ES LO QUE EL NECESITA PERO ESTA MEJOR QUE EN LA CALLE.-

POR FAVOR, SI ALGUIEN TUVIERA UN PEQUEÑO ESPACIO DONDE EL PUDIERA ESTAR EN ACOGIDA O SI ALGUIEN LE QUISIERA ADOPTAR PONEROS EN CONTACTO CON ALDEAFELINA.-


HAGAMOS UN ESFUERZO Y AYUDEMOS A NICOLAS, GRACIAS.-

UN SALUDO
ANA MARIA
DEPTO ADOPCIONES ALDEAFELINA-CORUÑA
MOVIL 620 66 77 50
WWW.ALDEAFELINA.COM

jueves 20 de noviembre de 2008

Zipi y Zape

É moi urxente atoparlles un fogar a estes dous irmáns. Levan xa meses nunha estupenda casa de acollida, pero agora teñen que voltar á cruda realidade dunha canceira. Teñen sobre dez meses, son moi bos tanto coa xente, coma con outros cans e gatos, actualmente conviven con cinco cans máis e tres gatos, algúns dos outros cans son moi velliños, pero eles saben con quen poden xogar e con quen teñen que ser más coidadosos, lévanse moi ben con todos, ata xogan cos gatos e durmen con eles, Maya, unha pastora adóraos, e sempre busca estar preto deles.
Zape é o máis alto e escuro parece un galgo, é moi xoguetón, non para quieto, aprendeu a saltar a verxa, así que só pode saír cando hai xente no xardín.
Zipi, más pequeño e algo máis claro, é máis tranquilote e mimoso, no é tan atrevido coma o seu irmán, pero tamén lle gusta xogar.
Son moi obedientes, sempre atenden a chamada, non paran de xogar, (o normal, aínda son cachorros..), ogallá entre todos lles atopemos un fogar estupendo.

miércoles 19 de noviembre de 2008

Cadeliña roubada!!(Apareceu)



Cadeliña roubada na porta de AhorraMas, en Aluche (Madrid), o 7/Nov. Ten 10 años, de pelo longo e negro. Con chip.(116733280A)
Quen a vexa, que chame por favor ao número.
659745857.
Ofrécese recompensa.
.

viernes 14 de noviembre de 2008

Ágata(Adoptada)





Ágata é unha preciosa e cariñosísima gatiña que chegou hai un meses ao refuxio. Ten unha anomalía nas patiñas de diante, e ten un só dedo en cada pata. Por ese motivo non a xuntamos co resto dos gatiños, pois tememos que ante calquer trifulca gatuna non se poida defender. A pobre está soa nunha gaiola todo o tempo, precisa con urxencia un fogar onde poida ronronear todo o que queira con xente que a trate ben.

martes 11 de noviembre de 2008

MUY URGENTE ,DESESPERADO LLAMAMIENTO (EN ACOGIDA)ADOPTADO EN FRANCIA


POR FAVOR, UNA AYUDA URGENTE, MUY MUY URGENTE, ESTE POBRE PERRO NO PUEDE AGUANTAR NI UN DIA MÁS ASÍ.ESTA EN CARAVACA DE LA CRUZ EN MURCIA. LA PERSONA DE CONTACTO: conchi373@gmail.com

SI PUEDES HACERLE UN HUECO PONTE EN CONTACTO ENSEGUIDA Y SI NO DIFUNDE TODO LO POSIBLE, POR FAVOR, ESTO ES HORRIBLE.

viernes 7 de noviembre de 2008

Setter macho



Setter Macho,unos 4 años,tiene un disparo en el cuello.

Es super noble y muy bueno,sin problemas con otros perros y muy agradecido con las personas.

En la perrera de Albacete no cuentan con veterinario,la comida está en tolvas que se atascan y el señor que baja allí,vamos el responsable de aquello contratado por el ayuntamiento ni siquiera baja todos los dias a ver a los perros..

Necesita ayuda.

Por supuesto ni que decir tiene que como no haya adopción para él será sacrificado y allí siguen sacrificando a los perros por asfixia.

miércoles 5 de noviembre de 2008

Chiqui, urxente!!(adoptado)


Os pido por favor que me ayudeis con la difusion de Chiqui-2, de verdad que estoy desesperadita. Hoy era la fecha limite para sacarle de donde estaba y le he llevado a un solar que me han dejado esta semana y la proxima. Su compañia son unos leños, un carrillo y un montón de tierra. Tiene una parte techada pero con el frio que hace ya por las noches pues no se yo que tal estará. Para las que no lo sepais Chiqui-2 es el hermano de uno de mis perros, le dije al dueño que me le diera o le denunciaba, son gentucilla, aquí conocida como los "lateros", asi que con ese nombre os podeis hacer una idea, ha estado unos dias con Peque, el otro perrito que coloqué la semana pasada pero es que nadie me pregunta por él. Tiene 7 años, es de tamaño pequeño-mediano, es muy bueno, no tiene problema en estar con otros perros, al contrario, yo le llamo el RRPP, de verdad que no sé que hacer ni a quién recurrir, esta tarde cuando le he dejado me he ido llorando porque el pobre estaba tristisimo, en un mes ha pasado por 3 sitios y tambien echará de menos a Peque, ya se habian acostumbrado a estar juntos. Tiene 7 años. Os envio unas fotos de esta tarde para que veais donde está. Si alguien puede aunque sea acogerle, yo pago la comida o lo que sea, pero que salga ya. Estamos en Badajoz, ya sabeis que en Extremadura no tenemos ni una protectora ni ayudas con los animales. Y no necesito animos, necesito ayuda, soluciones-
Contacto: ines4838@yahoo.es, ines4838@mail.com, 689 249 708

lunes 3 de noviembre de 2008

Gatita...

Cerca do oncolóxico na Coruña malvive uns gatiños, comendo o que atopan e escondéndose da xente.. Entre todos eles, hai unha gatiña que o está a pasar especialmente mal, non sabe buscar comida, e aparece sempre moi suxa, seguramente durme entre os coches. Precisamos alguén que poida adoptala; é moi cariñosa e riquiña, e á vista está que preciosa.

lunes 27 de octubre de 2008

Anacos da miña vida

Coma can e gato...ou foi un dito que non reflexaba a realidade,ou moito cambiaron os

tempos,ji,ji,ji, xa lles gustaría levarse así a algúns

Milu, esta é a miña cadela, está un pelín celosa, pasouno ben mal ó primeiro, pero pouco a pouco... pa que digan que os cans son animais!!!, sofren igualiño que nós

e igual que sofren,tamen se divirten,aquí milu pegandose un pateo de cuidado!!por un camiño dos pocos que quedan polo Milladoiro.



vaia, non sei, mandei un comentario en cada unha, pero non sei... hai tanto por dicir. comezo: fai 2 años atopei unha cadela, milú, que sen esperalo metina na miña vida, quedeime con ela, chip, educación, paseos... pero realmente fun eu quen se meteu na súa, pois eles, os cans, os gatos..., depende con quen dean, van ter unha gran vida, ou unha tortura, pois están guiados polo ser humano, que moitas veces a súa intelixencia a utiliza daquela maneira. logo decidín ir por un rapaz ou rapaza, e velaí o resultado, ela, e o seu bibe son inseparables... nese transcurrir dos días apadriñei a poldro, do refuxio, a lena, da protectora de porriño, estiven uns días de voluntaria no refuxio, con barrigota, e tamén, a miña clase do curso pasado apadriñou a riga, tamén do refuxio, etc. non é para botarme flores, pois isto non é nada comparado co que fan os que día a día están con eles, o meu é un pequeno gran de area, pero estou moi contenta de poder poñelo. e ogallá os meus alumnos/as, e amigos/as poidan botarlle un ollo a este artigo, e que saiban que son tamén outro anaquiño da miña vida. con todo, fun medrando, en corazón, se entende, e espero isto faga medrar moito o corazón da xente, que fai boa falla.

Vir

jueves 23 de octubre de 2008

¡Urxente! Lola

Lola é unha preciosa e boísima cadeliña atopada en Boiro. A semana pasada unha veciña desa localidade chama ao refuxio para preguntar se podemos recoller unha cadela que se atopa vagando pola rúa, con moito medo. Explicamos que non existe convenio de colaboración co seu concello, e remitímola a esa institución para que lle dé unha solución. En Boiro eutanasian sistematicamente aos cans sen fogar, por iso é moi urxente atopar unha casa para Lola. Esta veciña non pode tela máis tempo na súa casa. Como se pode ver, é unha cadela pequena e preciosa. É moi nova, non debe chegar aos dous anos, e é extremadamente cariñosa coa xente. Contacto: refuxio de animais.telefono 981575957 e 646492835

miércoles 22 de octubre de 2008

A discurrir...

Ola chicas/os, gustariame invitaros a que participaseis no blog mandando algún articulo relacionado cos cans e sobre todo co refuxio, dista maneira o blog estara sempre máis vivo grazas a vosa colaboración, asi que xa sabedes...A discurrir, calquera cousa que enriquezca e mellore a vida dos nosos amigos de catro patas sera ben recibida.

bicos

Miguel

miércoles 15 de octubre de 2008

Domi perdeuse!!


Perdeuse este can, tamaño mediano. Chámase Domi. É moi vello e moi pacífico.

Estará moi asustado.

É negro e de patas blancas, pelo largo. Ten o morro alargado e máis claro. Ten as orellas agachadas, non pode levantalas.

Se sabes algo del, por favor, chama a algún destes números:

676912819

981884673

Pregunta por Pilar

Tamén ao número da Policía local: 092

Pagina con perro

Los carabineros detuvieron a mis amigos,
les ataron las manos a los railes,
me obligaron como se obliga a un extranjero
a subir a un tren y abandonar la ciudad

Mis amigos enfermaron en el silencio,
tuvieron visiones en la cercanía de lo sagrado.

No la herida del inocente,
no la cuerda del cazador de reptiles,
en mi pensamiento la crueldad tiene nombre.

Me llamaron judío,
perro judío
comunista judío hijo de perro.

Este no es un asunto que se pueda solucionar con tres palabras
porque para cada uno de nosotros
esas palabras tampoco significan lo mismo.
Yo he tenido un perro,
he hablado con él,
le he dado comida.

Para alguién que ha tenido un perro
la palabra perro es fiel como la palabra amigo,
hermosa como la palabra estrella,
necesaria como la palabra martillo.

Juan Carlos Mestre

viernes 10 de octubre de 2008

O Refuxio en Cervantes



Varios voluntarios sairon esta tarde á zona vella de Santiago para mostrar os ciudadans a problematica do abandono de cans, nesta ocasión o punto de encontro foi a Praza de Cervantes, coma outras veces varios cans do refuxio acompañaron os voluntarios nesta saida, dous irmans procedentes do refuxio tiveron ocasión de atoparse alí,¡un bo encontro familiar!

domingo 5 de octubre de 2008

Lucho(en acogida)

OS PRESENTO A LUCHO, UN PRECIOSO BRETÓN QUE LLEVA EN LA CALLE MÁS DE UNA SEMANA, A MENOS DESDE QUE YO LE ESTOY VIENDO Y DANDO DE COMER, AUNQUE SE NOTA QUE LLEVA TIEMPO SOLITO.

A PESAR DE LLEVAR CORREA Y UN VIEJO COLLAR ANTIPARASITARIO, LUCHO TIENE MAL ASPECTO, ESTÁ SUCIO Y SE NOTA QUE LLEVA EN LA CALLE UN TIEMPO CONSIDERABLE.

HA APARECIDO POR MI BARRIO (ESTO NO PARA Y CADA DÍA ESTOY MÁS AGOBIADA) Y NO SE MUEVE DEL PORTAL DE UN VIDEOCLUB, A PESAR DE MIS INTENTOS DE LLEVARLO AL DESCAMPADO DONDE LE PONGO PIENSO Y AGUA A OTRO PERRITO ABANDONADO (UN GALGO QUE NO ME DEJA AÚN NI QUE ME ACERQUE).

QUIERO LLEVARLO HASTA ALLÍ PORQUE LA GENTE NO PARA DE QUEJARSE DE QUE LUCHO ESTÉ EN LA CALLE Y TEMO QUE LLAMEN A LA PERRERA, PERO ÉL SE EMPEÑA EN VOLVER HASTA ALLÍ Y ALLÍ SE PASA LOS DÍAS Y LOS DÍAS.

HE PREGUNTADO Y PREGUNTADO Y NADIE SABE NADA DE ÉL. HE PUESTO ANUNCIOS EN LA RADIO Y NADA. ESTÁ CLARO QUE SU DUEÑO NO LO ESTÁ BUSCANDO Y CABE LA POSIBILIDAD DE QUE LO HAYAN ABANDONADO. ESTÁ SUCISIMO Y TIENE UNA CARA DE PENA QUE PARTE EL ALMA. A VECES, SE PONE A LLORAR CUANDO ME VOY.
ME ES IMPOSIBLE TENERLO EN CASA, TENGO DOS PERROS, CINCO GATOS Y NO VIVO SOLA, AÚN ESTOY EN CASA DE MI MADRE Y NO ME DEJAN METER MÁS ANIMALES. NO PUEDO, DE VERDAD, Y LO ESTOY PASANDO FATAL CON CADA CASO QUE ME ENCUENTRO, ESTE EL ÚLTIMO. NO TENGO UN RESPIRO NI DE DOS DÍAS ENTRE QUE ENCUENTRO SOLUCIÓN PARA ALGÚN ANIMALITO Y APRECE EL PRÓXIMO.

MI PRINCIPAL PREOCUPACIÓN ES QUE EL FIN DE SEMANA DEL 11/12 SON LAS FIESTAS DEL BARRIO (COHETES Y FUEGOS ARTIFICIALES INCLUIDOS) Y LUCHO ESTÁ PRECISAMENTE EN LA CALLE CENTRAL, QUE SE LLENARÁ DE GENTE Y, LO QUE ES PEOR, POR LA NOCHE/MADRUGADA DE GAMBERROS Y TEMO QUE LE PASE ALGO MALO.

LUCHO SE VA CON CUALQUIERA, LITERALMENTE, Y TEMO QUE SE EXTRAVÍE DURANTE LAS FIESTAS POR EL TEMOR DEL GENTÍO, LA MÚSICA, LOS COHETES Y NO LO ENCUENTRE PARA, AL MENOS, DARLE DE COMER, O LE PASE ALGO MALO. DE MADRUGADA Y EN FIESTAS HAY MUCHO GAMBERRO BEBIDO QUE PUEDE HACERLE ALGO.

ES UN PERRO MUY MUY MANSO Y NOBLE. ES UN PERRITO SUMISO QUE, A VECES, CUANDO ME ACERCO, SE PONE A TEMBLAR, AUNQUE ESTÁ SIEMPRE RECEPTIVO A LAS CARICIAS Y LOS MIMOS.
POR EL COLOR DE SUS DIENTES, DEBE SUPERAR LOS CUATRO O CINCO AÑOS, PERO ES UN PERRO ESTUPENDO.

POR FAVOR, AYUDADME A DIFUNDIRLO, ES URGENTE, DE VERDAD, EN LA CALLE LOS VECINOS HAN EMPEZADO A QUEJARSE Y LLEGAN LAS FIESTAS (QUÉ PUÑETERA CASUALIDAD DE FECHAS). EMPIEZAN EL VIERNES 10, LA CALLE EN LA QUE ESTÁ SE LLENARÁ DE GENTE, CASETAS, MÚSICA ALTA, GENTÍO...Y NO ME FÍO A ESTAS ALTURAS DE QUE LA GENTE NO VAYA A HACERLE DAÑO, ADEMÁS DE QUE SE ASUSTARÁ Y VOLVERÁ A PERDERSE.

YO CORRERÍA CON LOS GASTOS DE VACUNACIÓN, DESPARASITACIÓN Y CHIP, COMO OTRAS VECES. EN CUANTO A LA CASTRACIÓN, DIGO LO DE SIEMPRE, NO PUEDO TENERLO EN CASA PARA ATENDERLO BIEN, PERO ESTOY DISPUESTA A ASUMIR TAMBIÉN LA ESTERILIZACIÓN.

UN SALUDO, ROCÍO.
CONTACTO EN ro-cado@hotmail.com , telefono 677 20 78 31

jueves 2 de octubre de 2008

Mabel y Blas...

Cuando nos dijeron que Blas ya tenía familia adoptante fue una gran alegría , cuando me enteré de que la chica adoptante era Mabel aun me alegré más ya que la conocía ,aunque quizas lo que más me gusto es la cara de Mabel cuado vio a Blas...Mabel me ha mandado fotos de su familia con Blas y me da la impresión que Blas va a ser muy feliz haciendo lo que más le gusta ,dejarse querer..

Gracias a Marta,Susana,Paloma y las chicas de Orense que hicieron posible que Blas tenga una nueva familia.

Gatita...

Esta preciosa gatita fue encontrada en la carretera de Chaián con sus tres hermanos. Fueron adoptados enseguida, pero ella enfermó y no pudo ser adoptada. Tiene ahora 4 meses. Está curada del todo, lo unico es que se quedó muy delgada. Necesita recuperar fuerzas y aparte empieza a pasarlo mal encerrada todo el día. Es extremadamente cariñosa y buena.

martes 30 de septiembre de 2008

Chosquiño

Vino en agosto con su hermano que murió a los pocos días. Los trajo una amiga de una voluntaria. Apenas pesaba medio kilo. Tiene un ojito mal desde que llegó. No es recuperable pero puede hacer vida normal perfectamente. Ahora tiene unos tres meses. La gente que viene al refugio no se fija en él por culpa de su ojo, que es cierto, da un poquito de grima, pero él es tan cariñoso que nos hace olvidar este “defectillo”. Ojala encontremos a alguien que lo adopte cuanto antes, mientras sea todavía cachorrito, porque bien se sabe que de adulto, sus posibilidades de ser adoptado son muy reducidas.
"Las imperfeciones son las que nos hacen especiales"

Arianne e Suzanne

Esta foto enmarcada es el regalo que Arianne y Suzanne han dejado como recuerdo de su paso por el refugio de Bando, aunque por lo que me cuentan las voluntarias tambien han dejado trabajo, cariño y mucha profesionalidad.Gracias por vuestra dedicación,hasta siempre...