lunes, 21 de noviembre de 2011

PERDIDO "MELBIN" EN ROMERO DONALLO, SANTIAGO, COMPLETAMENTE NEGRO, MESTIZO, LEVA COLLAR HALTY E CORREA VERMELLA


PARA VER MELLOR A FOTO FACEDE CLIC ENRIBA DELA

PERDIDO MELBIN EN SANTIAGO, UN AÑO. DIFUNDID POR FAVORMelbin es un jatican de un año, completamente negro, mestizo con aire de labrador. Se escapo anoche en su paseo, un coche le dio un golpe y huyo asustado. Lleva un collar tipo halty y una correa roja enganchada. Tiene microchip. Ocurrio ayer viernes 18 de noviembre en Santiago en la avenida Romero Ronallo. Segun la policia lo vieron a las 23 horas en la Rotonda de Conxo. Si alguien tiene noticias por favor contactad con nosotras o con sus dueños 622 684 969 / 622 819 631 / 881 819 905. GRACIAS

viernes, 18 de noviembre de 2011

II mercadillo solidario: 3, 10 e 17 e 18 decembro - praza de Galicia Santiago



cartel deseñado por Nuria e Olalla, voluntarias do refuxio

de novo, outro ano máis. (confirmarei lugares onde se pode deixar material para vender no mercadillo)

RECOLLIDA MATERIAL na clínica veterinaria de San Roque, en Santiago, tamén no Refuxio de Bando


se hai algún lugar máis irem0os poñéndoo nesta entrada ou en facebook


no evento, tamén podedes ir comentando e preguntando que outras maneiras hai de deixar material







poden ser dende un peluche, un anel, un libro, unha correa....



todo o recadado irá para o beneficio dos animais do refuxio





se queredes e podedes imprimilo, ou compartilo na rede, ou enviar por correo... sería de gran axuda.



moitas gracias. Vir

jueves, 17 de noviembre de 2011

CALENDARIO 2012 REFUXIO DE ANIMAIS DE BANDO

foto da saída 19 novembro 2011 - venda de calendarios e lotaría do refuxio por Santiago de Compostela, e ademais colocación do cartel do II mercadillo solidario




A partir de ese fin de semana tendreis la posibilidad de colaborar con el refugio de animales de Santiago comprando el calendario del 2012 que hemos hecho con retratos de los perros y gatos del refugio posando con miembros de la asociación Sarela(Asociación de daño cerebral de Compostela)por solo 5 euros, este calendario nace del esfuerzo que estas personas dedican a los animales abandonados y el cariño y comprensión que nuestros amigos de cuatro patas les dan a ellos...ellos ya se estan ayudando...y tú, nos ayudas ayudarnos?




Podreis comprarlo en cualquiera de los siguientes establecimientos de Santiago
(si alguna persona de Orense esta interesada que me lo encargue por facebook para llevarlo cuando vaya por Ou)




CLÍNICA VETERINARIA A MEDIA LÚA
C/ A Besada, 1, Milladoiro
CLÍNICA VETERINARIA HOSPICAN
Avda. Rosalía de Castro 31, Milladoiro
CENTRO VETERINARIA NOVOMILLADOIRO
C/ Palmeiras 19, Milladoiro
CENTRO MASCOTA
C/ Curuxa, 8, Milladoiro
CLÍNICA VETERINARIA AMIGOS
Avda. de Lugo, 2, Santiago de Compostela
ESCOLA DE BAILE TEMPOS
Laverde Ruiz, 2, Santiago de Compostela
PANADERÍA TRIGAL
Cruceiro de San Pedro, Santiago de Compostela
CLÍNICA VETERINARIA SAUDEVET
Rúa do Agrelo, 1, Bertamiráns
OUTLET 3B
Rúa Castelao, 6, Negreira
Academia de pintura ALTAIRA
Clínica Veterinaria San Roque
Peluquería de cans Coco Chanel
Restaurante O Petiscos
Restaurante O 16
Café- Bar O 13
A Gentalha do Pichel
Café- Bar La Flor
Café- Bar O Candinga
Restaurante María Castaña
Café Bar As Dúas
Casa das crechas
Pub atlantico
Bar os manolos (monte pio)
Bar Sta isabel (galeras)
Libreria Toural(plaza do toural)
Veterinaria Cadeliños
Veterinaria Can Cat

AGROTAMBRE, S.L.COMERCIAL VETERINARIAR/Cachurra, 12 B15830 NEGREIRA.

miércoles, 16 de noviembre de 2011

URGENTISIMO! Perrera Jerez ¡¡20 GALGOS!! LOS SACRIFICAN!!






















¡¡20 GALGOS EN LA PERRERA JEREZ!! ES URGENTISIMO!
DIFUNDID A PROTECTORAS, ASOCIACIONES Y A VUESTROS CONTACTOS DE CORREO Y FACEBOOK.

LA GALGA 103 ES VIEJITA, SERÁ DE LOS PRIMEROS EN SACRIFICAR.

contacto:

maribeljerezsos2@gmail.com 605637101 Maribel 9 A 5'30

lunes, 7 de noviembre de 2011

As escurridizas pelexas de cans - do blog ADOPTA EN GALICIA


do blog ADOPTA EN GALICIA
http://adoptagalicia.wordpress.com/2011/11/06/as-escurridizas-pelexas-de-cans/

Durante algúns anos na década pasada, Galicia converteuse nun territorio onde o salvaxe fenómeno das pelexas de cans alcanzou notoriedade. Indicios como a aparición de corpos esnaquizados cos dentes ou a desaparición recorrente de cans de raza en domicilios privados puxo de actualidade unha práctica ao redor da cal cruzábanse cuantiosas apostas e que moveu os sinistros \ de afeccionados por diversos puntos de Galicia.
En realidade, boa parte do que se sabe sobre aquel fenómeno pertence ao terreo da especulación. A pesar de que tanto a Garda Civil como a Policía Nacional intentaron repetidamente pór coto a estas pelexas, o certo é que apenas se produciron intervencións e o fenómeno foise desvanecendo en por si. Con todo, hai unha semana, unha información de La Voz daba conta da aparición, hai uns meses, dunha cadela de raza bóxer con feridas susceptibles de ser provocadas nunha pelexa ou no proceso de adestramento de cans destinados á loita.
¿Sigue habendo pelexas de cans en Galicia? Nin as forzas da orde nin os expertos vinculados á protección de animais que máis se destacaron en denuncias anteriores atrévense a dar por extinguido o fenómeno. «Nós cremos que si», afirma un portavoz oficial da Garda Civil, «pero dunha forma moi local e esporádica». As sospeitas sitúanse en dous puntos moi concretos: Ferrol e a Costa da Morte e vinculados igualmente aos poboados xitanos e ás comunidades de moinantes. Ambos os colectivos residen en territorios compactos onde a presenza policial case nunca é benvida e sempre anunciada.
Só sospeitas
Con todo, os investigadores insisten en que, polo menos nos últimos seis anos, todos estes datos móvense no terreo da sospeita. Nese tempo non foi posible atopar sequera un escenario con restos de sangue ou doutro tipo que puidesen confirmar a consumación dunha pelexa de cans. Só sospeitas, chivatazos, desaparicións... pero nada tanxible. O asunto provoca entre os investigadores sensacións ambivalentes: é obvio que a ausencia de resultados xera amolo, pero ao mesmo tempo supón un estímulo. Nestes últimos anos foron establecidas algunhas vías de investigación que, ao final, non levaron a nada.
A propia falta de resultados é un argumento que as forzas da orde achegan como indicio de que o fenómeno está en recesión: «Se houbese máis actividade, xa caería algún», afirma un portavoz. Á fin e ao cabo, resulta case inexplicable que sexa posible penetrar en compactas organizacións delituosas e desmantelar enormes alixos de estupefacientes e con todo esas mesmas forzas da orde non poidan facelo nas supostamente moito menos complexas tramas que organizan as pelexas de cans. «Hoxe en día non cremos que haxa unha organización establecida. Probablemente as pelexas que poidan darse se conciertan o propio día e entre un círculo moi reducido de xente», afirma unha fonte que participou en varias investigacións. En calquera caso, o hermetismo de quen participan e a súa mobilidade fixo extraordinariamente difícil a súa persecución.
Outro factor que inflúe en que o fenómeno, grande ou pequeno, pase incólume durante os últimos anos, é que os medios que se destinan a perseguilo son escasos. Dentro das prioridades das forzas de seguridade, as pelexas de cans están nunha parte moi baixa da lista e menos agora, cando o seu auxe parece en decadencia. Abordar con algunha garantía de éxito unha operación deste tipo supón moitas horas de vixilancia e a dedicación de importantes recursos para perseguir un delito nada fácil de probar e suxeito a condenas pequenas.
Os roubos de Arteixo
Susana Santamaría, a única adiestradora en Galicia legalmente acreditada para reeducar cans perigosos, tamén cre que as pelexas desapareceron: «Fai uns cinco anos houbo unha serie de roubos de cans pola zona de Arteixo que probablemente estiveron relacionados con pelexas ou crías ilegais. Pero desde entón non se volveu a saber nada. Hai moito tempo que ninguén chama».
Susana traballou con animais que, con case total seguridade, foron vítimas de pelexas. Haos reeducado e foron adoptados con éxito por familias. «Pero diso fai xa bastantes anos», confirma esta profesional. Natividade Álvarez, titular desde hai anos dun refuxio para cans en Ferrol, coincide no diagnóstico: «Houbo un tempo en que era raro que non se coñecese algo cada semana. Un can ferido, un chivatazo. Pero é algo que foi indo á baixa».
Natividade, con todo, non se engana: «A outra noite vin como uns rapaces adestraban a un can colgándoo dun pau pola mandíbula nun parque público». Quen estiveron máis cerca do fenómeno, ben a través de denuncias ou ben nas distintas investigacións desenvolvidas nos últimos anos, cren que as pelexas seguen existindo. Probablemente sexa case imposible atopar un daqueles \ onde se ventilaban decenas de miles de euros, pero é case seguro que, nalgúns círculos, aínda se dirimen pequenas apostas ou simples cuestións de orgullo local a través da forza e a precisión das dentelladas coas que un can pode matar a outro.
«Se houbese máis actividade xa caería algún», di un investigador


viernes, 4 de noviembre de 2011

CASO ESPECIAL "kriter": RESCATADO DA PRESA DO ENCORO BARRIÉ DE LA MAZA, ZONA BRIÓN



Kriter é un canciño de tamaño medio, cor canela e duns catro anos, que acaba de chegar ao Refuxio de Bando. Ao igual que moitos outros, Kriter ten unha triste historia detrás:


Hai un par de semanas recibimos o aviso dun amigo que encontrara un can, en moi mal estado, atado xunto ao Embalse Barrié de la Maza (Brión). Achegámonos ata este lugar e vimos que xusto ao lado da comporta da presa, no medio dunha morea de rochas, anacos de madeira e plásticos, había un can, ou mellor dito a sombra do que fora un can. Estaba inmóbil e a pesar de que intentamos chamar a súa atención de diferentes maneiras, non o conseguimos. Chegamos a pensar que xa estaba morto pero finalmente vimos como movía unha das súas orellas. Entón xurdiu outro problema, como sacalo de alí? Un de nós baixou polo acantilado e conseguiu achegarse ao animal, que seguía inmóbil, e comprobou horrorizado como a pesar de ter unha longa cadea ao pescozo, esta estaba enredada nun tronco de tal xeito que lle resultaba practicamente imposible poñerse en pé, pero por se isto fose pouco, tiña os ollos destrozados. Unha vez desenredada a cadea, o can púxose en pé e dirixiuse a tropezóns cara á auga e logo intentaba seguir a cegas o noso compañeiro. Agarrándoo pola cadea conseguiuse subilo pouco a pouco ata a estrada e unha vez alí puidemos darlle algo de comer e beber. A pesar de todo o dano que lle causaran e todo o que tivo que sufrir, en ningún momento se amosou agresivo con nós.

Non sabemos como puido chegar ata aquel lugar, pero si temos a certeza de que non o fixo polo seu propio pé e que levaba alí varios días, sen comida, sen acceso á auga, sen poder protexerse do sol nin do frío… Non era doado chegar ata onde el estaba pero si velo, pois estaba á vista de todo aquel que pasase por alí, e cando chegamos había varios grupos de persoas paseando. E ninguén fixo nada por axudalo!

O primeiro que pensamos é que alguén o deixaría alí atado para que morrese, pero parece improbable que alguén arriscase a súa vida para abandonar un animal á vista de todos. Que caera el só tampouco parece posible porque dada a altura e a gran cantidade de pedras que hai alí rompería algún óso e tería máis feridas. Así que só nos queda unha posibilidade: que alguén o golpease e logo o tirase con esa longa e pesada cadea ao embalse para que afogase. O can conseguiu saír da auga e seguramente a cadea se lle enredou nese tronco, e xa non conseguiu moverse de alí.

Agora chámase Kriter e atópase no Refuxio de Bando, onde se está facendo todo o posible por sacalo adiante e darlle a oportunidade que merece. Houbo que extirparlle un dos seus olliños e posiblemente máis adiante, cando estea máis recuperado, haxa que facer o mesmo co outro. Pero Kriter é un loitador e está poñendo todo da súa parte para recuperarse. O problema é que o Refuxio non é o lugar máis axeitado para un animal destas características, así que precisamos encontrarlle un fogar canto antes. Sabemos que non lle resultará nada fácil encontrar alguén que queira adoptalo porque non é un canciño de raza, non é un cachorro, e aínda por riba está cego. Pensamos que poderá facer unha vida case normal, só requirirá unha pequena maior atención. Pode vivir nun piso e saír a pasear, evitando soltalo en lugares abertos, pois podería desorientarse.

Se todos merecen un fogar, Kriter meréceo máis que ningún, xa que loitou pola súa vida ata o último minuto.

Prometemos a Kriter que lle encontraríamos un novo fogar onde lle dean todo o cariño que precisa. Axúdasnos a cumprir a nosa promesa?

CONTACTO:

REFUXIO DE ANIMAIS DE BANDO

ZARRAMACEDO-BANDO s/n

15890 SANTIAGO DE COMPOSTELA

Teléfonos: 981 57 59 57 / 646 492 835

refuxio@refuxio.org

www.refuxio.org

HORARIO:

LUNS/MÉRCORES/VENRES: 9:30-14:00h

SÁBADOS E DOMINGOS: 10:30-13:30h

MARTES/XOVES E FESTIVOS: CERRADO

ADOPTADA!!! Caso especial - LLORI: é unha gatiña moi cariñosa e necesita un fogar urxente!!!!!!!





llori
GATA CASO ESPECIAL

É unha gatiña con inmunodeficiencia felina,
polo que precisa encontrar unha casiña canto antes.

Non pode ser máis cariñosa e é moi bonitiña.


viernes, 28 de octubre de 2011

URXENTE!!!!!!! (ADOPTADAS!!)



as 3 fotos son das gatiñas chuska e puska

moi moi urxente

chuska vai comendo,
pero puska está deixándose morrer, non come, e pasa o día agochada



Estas dúas gatiñas vivían cunha persoa maior e como xa non podía seguir facéndose cargo delas tiveron que subilas ao Refuxio.

Saben o que é ter un fogar, unha camiña quente e alguén que che dea cariño, así que o están pasando realmente mal.

Chuska está moi triste pero polo menos come, en cambio Puska estase deixando morrer. Pasa os días agochada nun transportín e de alí non quere saír, nin sequera para comer. Son moi tranquilas e cariñosas e precisan encontrar un novo fogar ou unha casa de acollida canto antes, xuntas ou por separado.

Se queres darlle a oportunidade que merecen non tes máis que poñerte en contacto co Refuxio de Bando. Elas estarán moi agradecidas!!

Refuxio de Bando
Zarramacedo - San Marcos - Santiago
aberto de luns a domingo, menos martes e xoves
martes e xoves pechado,
festivos pechado
981 575957
646 492 835

www.refuxio.org

refuxio@refuxio.org

domingo, 16 de octubre de 2011

Perro perdido en Arins: APARECEU!!!!!!!!!


Extraviado/robado na zona de Arins (Santiago de Compostela) o 15/10/11
raza bulldog frances blanco atigrado
atende o nome de Colás, moi cariñoso.
ten unha mancha negra no lado izquierdo da cara
e unha mancha na espalda. identificado con microchip
telefono de contacto: 639318527

martes, 11 de octubre de 2011

Perrito abandonado


Este perrito aparecio hoy abandonado en la carretera muy cerquita del refugio de Santiago, nos contaron unas chicas que estaban esperando en la puerta del refugio que esta mujer al ver que estaba cerrada la puerta lo abandono a su suerte en la carretera, casualmente patricia llegaba a Bando en ese momento y lo pudo recojer(sino seguramente acabaría atropellado) , el perro seguia al coche de la mujer que lo abandono, tristemente casos tan miserables pasan a menudo ,por eso desde aqui os pido que ...si alguien conoce a este perrito y sobre todo si conoce a su dueña que lo diga para poder cursar la correspondiente denuncia.
Ver más

lunes, 10 de octubre de 2011

Masacre!!


En esta tremenda imagen podemos observar una gran cantidad de sacos apilados y cerrados. Todos menos uno, del que asoma la cabeza de un perro incapaz de liberar del costal el resto de su cuerpo. Son fardos llenos de canes y de gatos preparados para ser introducidos vivos en un horno crematorio. La salvaje matanza se está llevando a cabo en Lysychansk (Ucrania), con el objetivo de librar a la ciudad de su presencia de cara a la celebración de la Eurocopa de fútbol en 2012.

sábado, 24 de septiembre de 2011

Zero busca dueño - ADOPTADO


PPP en Adopción
El 4 de Octubre Zero tendra una oportunidad de vivir, de mostrar sus ojos al mundo, su dulzura.

Todavía hay gente que pregunta porque no se le pueden cortar las orejas a sus perros, estetica lo llaman, hace un tiempo, eso era funcionalidad, le amputaban las orejas a ras para evitar que el contrario, las agarrara en alguna pelea. Sea como fuere, tendrían que conocer a Zero en persona, mirarle a esos ojos llenos de bondad y creerse en alto que la mentira de la amputación de estetica es por belleza.

Este es Zero y lo que los entendidos llaman corte cero en una raza ppp. En dicha imagen podreis comprobar las orejas, es el corte más tajante al que se puede someter dicho animal.

Se trata de una práctica prohibida ya en varias CC.AA y sinceramente, dudo que dicha ablación de orejas halla pasado por un veterinario. Estas prácitcas se suelen realizar en lo ilegal, con tijeras, tenazas, cualkier cosa que se tenga a mano, por lo cual, el que le hizó esto, estaria cometiendo dos delitos.

Zero, no creo que quien te amputo vuelva a por ti.

Mientras miraba con horror sus orejas, sus ojos me expresaban paz, su lengua me babo a traves de las verjas, apenas es un cachorron ( no llega al año de edad ) que no entiende porque esta solo, porque esta encerrado. Es un pitbull SI, y que ? Que finalidad tenía hasta que acabo hay ? Peleas ? No lo creo su alma no lo permite, tal vez esa amputación era la finalidad para que acabara con sus huesos peleando pero su alma no les sirvio. Tal vez fuera un niñato intentando aparentar, pero aun sin orejas, con ese caracter, seria el hazmereir del barrio así es como Zero, espera un nuevo hogar.

Desde este momento se pide difusión para este animal. Zero, menor de un año, macho, noble, pitbull, cariñoso y juguetón. De momento no conocemos su caracter con otros perros. Se encuentra acogido hasta que pase el perido establecido por si alguien lo reclamara en el limite legal.

Se enviara a toda España que cumplan con las siguientes pautas.

Pre- seguimiento y seguimiento, contrato de adopción con clausula de no mutilación ( que ya seria el colmo ). castrado, vacunado, chipado, Licencia de PPP en vigor o certificado previo. Todas y cada una de estas clausulas son IRRENUNCIABLES.

Más info / reservaas / adopción : Perrospotencialmentepesados@hotmail.es

domingo, 18 de septiembre de 2011

Perrita de caza...se busca a su dueño..



Encontrada perra tipo caza
por Admin Hoy a las 11:00 am

.Nos han enviado un email diciendo que han encontrado a esta perra, que pesa unos 9 kilos y no lleva chip. No nos han indicado la zona donde apareció. Esperamos que nos lo digan en breve.

Contacto: 676539089

Madonna, la princesa que nos alegraba los días...


Madonna fue de las primeras en estrenar la Perrera, el refuxio de Santiago. LLego explotada para la cria, las mamas hasta el suelo y con edad avanzada para aun así, seguir trayendo cachorritos a este mundo.


Poco a poco se ganó el cariño de los voluntarios, Susana, Marta, MIla, Xose, Lorena, Juan.... Paseaba tranquila entre otros animales, le encantaba seguirte moviendo el rabo a ver que chuches traías y si se te habían olvidado o ya no tenías, no le importaba, te regalaba sus besos, aquellos besos cargados de babás a los cuales, solo podías responder con una sonrisa.


La última vez que la vi allí arriba, ya estaba muy mayor. El tipico día que una sube andando a las 4 de la tarde y desfalleces de la calor, sin saldo, sin ganas de gritar. Ella estaba con sus compis fuera y me miró, movío un poco el rabito y vinó hacía mi. Estuve media hora atontada por el tiempo y la caminata pero en todo ese rato, ella estuvo conmigo, a traves de las vallas, regalandome sus cariños mientras movía levemente la cola. Me quedare con ese momento en mi retina princesa. Hoy brillara una estrella más en el cielo y sin duda sera una de las más hermosas y grandes que mis ojos hallan visto jamás.


Madonna, un nombre precioso sin duda para una princesa.


Te quiero preciosa. Loreto

martes, 13 de septiembre de 2011

Gatitos de Bando....





Pequeños, mayores,rubios, morenos...todos esperando por un hogar...

domingo, 11 de septiembre de 2011

Una familia para Trufo


Trufo tiene tres años, es un Golden Retriever, muy educado, obedece las ordenes de cualquier adulto,controla esfinteres nunca se lo hace en casa, le gusta bañarse en el rio (por esto esta mojado en las fotos) jugar con su pelota, pasear y salir tras la bici,se lleva bien con las personas y otros perros, no le gustan los niños, parece ser que sus dueños que le avandonaron tenia unos niños muy nerviosos y el era cachorrito; en estos momentos esta en una residencia donde el educador analiza la causa exasta de su animasversion hacia la infancia y corregirsela. Una familia ha pagado un tiempo en la residencia; por esto necesitamos cuanto antes, que alguien adopte a esta preciosidad de criatura y o en adelante pueda apadrinarlo. Creo que TRUFO SE LO MERECE. Eesta en Merida, lo enviamos castrado, vacunado, desparasitado, con chip y con pasaporte.

GRACIAS POR AYUDAR A SU DIFUSION. CONTACTO: asociacion_acudame@hotmail.com

Saludos.

Marisa.

jueves, 8 de septiembre de 2011

Esperando...


Son dos de los más de 500 animales que esperan que alguna persona se acerque ,les mire,se mire dentro de su corazón y les ofrezca un hogar, ellos les daran todo su cariño..sin duda...en vez de eso mucha gente compra animales...el refugio esta lleno de animales abandonados y la gente sigue comprandolos..donde esta el sentido de esto..que pasa? que no son de raza? que no son cachorros? acaso cuando un bebe llega a nuestras vidas juzgamos su aspecto..pues ellos es lo mismo..son animales orgullosos, cariñosos,dignos de nosotros...muy ciegos tenemos que estar si no lo vemos..

lunes, 5 de septiembre de 2011

Richard necesita un hogar


Este es Richard pertenece a la asociación Terracan, es guapo como se puede apreciar en la fotografía, bueno, sociable con otros perros, fiel...el único defectillo que tiene es que el chico es un poco tímido, y actualmente más después de todo lo que ha pasa...do con lo del incendio. El problema es que Richard se pasa practicamente todo el dia en la carretera, con el riesgo que esto conlleva de ser atropellado o puede ocasionar un accidente. Urge encontrar para él una casa de acogida temporal, o por supuesto mejor definitiva; necesita una gente con paciencia que sepa comprenderlo, os aseguro que a cambio se llevan un perro tremendamente especial. Gracias a todos

domingo, 4 de septiembre de 2011

Tritón y familia


Hoy hubo muchas adopciones,Samoa(que compartira casa con una labrador negra,todo un contraste..), Boxito,Triton, un cachorrito de la sala y algun gatito creo.. En la foto Tritón con sus nuevos dueños, Natalia y David, buena suerte a los tres...

viernes, 2 de septiembre de 2011

Mañana sabado no Toural os voluntarios de Bando


Los voluntarios del Refugio de Animales de Bando estaremos durante toda la jornada del próximo sábado 3 de septiembre en la Plaza do Toural de 9.30 a 21.30, en Santiago de Compostela.
Allí dispondremos de información sobre adopciones, apadriamientos, etc, Además de aceptar donaciones (tanto económicas como materiales)tendremos varios artículos en venta relacionados con nuestras mascotas y, cómo no, bajaran varios animales en adopción